De juiste tijd

De laatste grote beslissing aangaande de dieren is gevallen.
Toen Kees en Emy en Sjimmie bij de dierenarts waren gaf dat heel veel rust voor mij.
En wat ik al heel lang weet: ik kan de energie niet meer opbrengen, ondanks alle lieve hulp van iedereen, om op een goede manier voor mijn dieren te zorgen.
Judith, waar hamster Izzy nu woont, had aangeboden om Sjors, Sjimmie, Pluk, Emy en Kees op te vangen als het echt niet meer zou gaan.
Ze belde net  dat ze maandag komt om ze op te halen. Ze neemt dan ook een flat over.
Het kon misschien ook al morgen, maar dat gaat dan net te snel, nu kan ik nog even bewust afscheid nemen, dat heb ik nodig.

Judith vindt het fijn om voor zieke dieren te zorgen, net als ik, en dat is fijn, want Sjors heeft weer blaasontsteking en moet een tien-daagse antibiotica kuur.
Niet alle dieren kunnen bij haar blijven wonen, Pluk de oude cavia blijft wel bij hun.
De anderen worden dan door haar herplaatst.

Ik ben zo dankbaar en blij dat zij dit wil en kan doen en weet zeker dat ze daar goed terecht komen. Ook de herplaatsing zal ze zorgvuldig doen.
Natuurlijk heb ik er super veel verdriet en pijn over, maar mijn gezondheid wordt per dag slechter.
Het is tijd voor deze beslissing.
Het beste voor de dieren en voor mij.

Iedereen weer thuis!

Afgelopen vrijdag heeft vriendin J. Sjimmie thuisgebracht.
Het gaat heel goed met hem, hij moet nog wel een aantal dagen antibiotica maar het is een makkelijke patiënt.
Hij eet goed, de wond ziet er prima uit en hij is lekker vrolijk.

Kees en Emy zijn vandaag ook weer thuisgekomen.
Rutger had Kees van de medicatie gehaald en tot en met zaterdag is hij bijgevoerd.
Hij krijgt extra veel groenten en zijn keutels zien er prachtig uit!
Kees moet niks hebben van het andere voer, dus we houden het bij de gewone Science Selective.
De twee waren wel even van slag toen ze thuis kwamen, maar toen ze weer gewend waren ging Emy in de tralies aan de deur hangen: ik wil eruit!
Dat mocht natuurlijk en ze hebben zeker een uur lang heen en weer gerend.
Zelfs Kees was lekker aan het rennen terwijl hij niet echt het sportieve type is.

Naar het ziekenhuis

Rutger belde vanmiddag.
Ze hadden overleg gehad over Sjimmie. Het lijkt nu toch het meest verstandige om te opereren, omdat die bult steeds opnieuw gaat ontsteken.
Morgenvroeg wordt Sjimmie geopereerd, spannend.
Wat treffen ze aan?

Ook over Kees overleg,  hij wil het nieuwe voer niet echt eten.
Dit week-end heb ik hem weer wat bijgevoerd zodat hij toch wat binnenkrijgt.
Kees vindt het allemaal niet leuk en ik heb veel moeite om hem alle medicatie goed toe te dienen. Rutger bood aan om Kees een weekje te verzorgen.

Een uurtje later kwam Geertje  Sjimmie, Kees en natuurlijk ook Emy -want die twee nijntjes kunnen niet zonder elkaar- halen.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat het wel even wat rust geeft en ik weet zeker dat ze allemaal in goede handen zijn.

Kees en Sjimmie nog steeds in de lappenmand

Kees is nog steeds aan het sukkelen. Vorige week is Rutger geweest en voelde wel verbetering, de verstopping in de darmen was minder. Er was een klein beetje gas te voelen in zijn buik, niet om je ongerust over te maken.
Ik heb  Kees een paar dagen bijgevoerd, om de boel te stimuleren. Hij eet wel wat zelf maar niet van harte.

Vandaag, een week later, zie ik geen verbetering. Even overleg aan de telefoon met Geertje, want Rutger en Ilse zijn op vakantie. Ze stelde voor om over  te gaan op ander voer. Dat kwam ze zelf brengen. Ook een nichtje van de assistente was mee, die wil graag dierenarts worden.
De darmen van Kees doen het toch wel aardig, verstopping niet echt meer te voelen, maar Geertje zei dat ze natuurlijk niet weet hoe het eerst was. Wel gas in zijn buik en wat opgezet, dus daar zal hij last van hebben.
Behandelplan:
Twee maal daags  laxatract, twee maal daags cisaral, dat kreeg hij al steeds, en twee maal daags metocloral, dat is voor een ander deel van het spijsverteringsstelsel, zodat alles hopelijk goed gestimuleerd wordt.
Het andere voer wil hij nog niet. Emy wel natuurlijk, die eet alles!
Hopelijk gaat het nu snel beter, want Kees vindt het echt vreselijk die medicijnen.

Nu Geertje toch hier was vroeg ik of ze meteen naar Sjimmie wilde kijken. Die heeft nog steeds een bult, die volgens mij steeds groter wordt.
Dat klopt!
Het is weer flink ontstoken. Geertje heeft Sjimmie meegenomen om de bult open te prikken.
Er is 5 ml vieze zooi uitgekomen!
Naspoelen en antibiotica in de wond gedaan.
Vanavond brengen ze Sjimmie weer thuis.
Hij moet nu weer antibiotia en pijnstilling. Na het week-end weer verder kijken.