Zonnebloem

Dierennieuws

2012-01-25T20:55:00.003+01:00

Vanmorgen heb ik met Rutger overleg gehad over Sjors. Hij krijgt nu pijnstilling waardoor hij beter ging eten. Toch heb ik sterk het vermoeden dat hij last heeft van zijn kiesjes en vandaag heeft hij weer zijn brokjes niet op. Gelukkig eet hij wel groenten en hooi, maar ik wil niet wachten tot het echt slecht gaat. Dus volgende week dinsdag gaat hij onder narcose en worden zijn kiezen geslepen.

Maartje is ondeugend!
Ze heeft een keer een pan met erwtjes van het fornuis gegooid, ik moet alles opruimen en niks op het aanrecht laten staan, dat is duidelijk. Dat vergeet ik dus wel eens en dan is zij weer blij.
Ik denk dat ze dat in haar vorige huis gewend is, lekker op het aanrecht bivakkeren, want ze zit er ook soms gewoon te zitten.
Dat wil ik niet en stuur haar er dan streng af, terwijl ik eigenlijk heel hard moet lachen.
Ook heeft ze af en toe de gekke 5 minuten, heerlijk om te zien.

De bejaardensoos

2012-01-20T12:54:00.003+01:00

Pluk onze hoogbejaarde cavia van ruim zeven en half jaar, woont sinds de dood van Max alleen. Hoewel hij niet echt ongelukkig leek, had ik het gevoel dat hij misschien kon gaan hokken met Sjon.
Sjon is ongeveer zes jaar dus ook al oud.
Eerder deze week heb ik ze bij elkaar gezet, eerst op neutraal terrein. Sjon probeerde zo goed en kwaad als dat ging de baas te spelen en Pluk vond het wel best. Dat was dus gauw beslist en sindsdien wonen ze erg gemoedelijk en vooral rustig samen.
Ze zijn allebei te oud om zich nog erg druk te maken en het is echt schattig zoals die twee ouwetjes het goed met elkaar hebben.

Samen kletsen

Samen op eten wachten

Samen eten

Samen rusten

Sjors eet niet goed

2012-01-19T18:17:00.002+01:00

Gisteravond zag ik dat Sjors zijn eten niet op had. Dat is raar, want hij eet altijd alles meteen op!
Vanmorgen viel hij ook niet aan op zijn eten, dus maar weer een bezoekje aan de dierenarts.
Rutger zag een beschadiging op een tand en een beetje een kapotte lip. Hoe dat komt? Geen idee. Misschien heeft hij ergens te hard op gebeten.
Verder zag Rutger ook een haakje op een kies.
Het is nog niet zo erg dat er meteen ingegrepen moet worden, ik twijfelde wel.
Nu gaan we eerst proberen of pijnstilling helpt.
Anders moet het manneke onder narcose en dat is toch altijd een heel ding voor een cavia.
Na overleg over Romeo krijgt hij ook pijnstilling, omdat zijn eetgedrag nog te wensen overlaat
Dus: opstellen in wachtrijen van 2!

Romeo en zijn gebit

2012-01-18T18:01:00.000+01:00

Romeo moest vandaag op controle voor zijn tanden. Met een meetlat werden zijn tanden opgemeten.
Romeo heeft een scheve tandas, waardoor de tanden niet goed slijten.
Dat kan verschillende oorzaken hebben: vitamine C gebrek, slecht voedsel, een dierenarts die te heftig in zijn bekje gekeken heeft of een trauma. De eerste drie oorzaken kunnen we uitsluiten, dus het moet wel van een trauma komen, misschien heeft hij ooit te hard ergens op gebeten, waardoor de kaak en de kaakspieren uitgerekt zijn en/of niet meer goed functioneren.
Hier kun je nog veel meer lezen over tand-, kies- en kaakproblemen bij de cavia.

Ook is Romeo in die drie weken 90 gram afgevallen, wat veel is voor een cavia. Hij kan zijn brokjes nog steeds niet goed eten.
Hij heeft nu een spuit anabole gekregen in de hoop dat de kaakspieren sterker worden. Zijn tanden waren alweer veel te lang en Rutger heeft er 4 mm. afgeslepen. Dat kon gelukkig zonder narcose.
We hopen dat het probleem zich zo herstelt. In ieder geval moeten de tanden steeds bijgeslepen zolang die niet vanzelf goed slijten.
Romeo kan niet goed eten dus ik ga hem zo maar wat vloeibaar eten geven.

Maartje bij de dierenarts

2012-01-12T20:16:00.001+01:00

Vanmiddag hadden we een afspraak bij de dierenarts om kennis te maken met Maartje en gelijk een hele controle te doen.
Maartje zit nogal te hoesten en als ze haar bekje opendoet om te miauwen komt er de meeste tijd geen geluid uit.
Rutger pakte haar voorzichtig aan, hij had eerder die dag al een wild konijn in de praktijk gehad en zat onder de krassen! Hij had zijn portie al gehad voor vandaag.
Maartje is wat aan de magere kant, ze weegt 3 kilo en een paar gram. Er mag wat spek bij, dus lekker laten eten.
Haar keel is tamelijk geïrriteerd, ze heeft last met slikken en een beetje met ademen.
We hebben lax-a-pasta meegekregen wat de meeste katten lekker vinden zei hij. In de praktijk blijkt dit niet te kloppen en ook Maartje moet er niks van hebben. Samen met vriendin J die nog koffie mee ging drinken, heb ik het spul op haar pootjes gesmeerd, en op vriendin J.! Maartje was niet meer te houden. Morgen ga ik nog proberen of ze misschien honing wil als verzachting voor de keel.
Ze is nogal aan het verharen dus een paar keer lekker kammen kan ook geen kwaad.
Verder is ze goed gezond.

Later heb ik de krabpaal met hulp van buurman R. in elkaar gezet. Strikt genomen heeft hij het in zijn eentje gedaan. Gaaf al die behulpzame buurmannen!
Maartje heeft er twee keer opgezeten, maar echt onderzoeken doet ze nog niet.
Dat komt vast wel. Hoop ik.

Maartje in beeld

2012-01-11T14:43:00.001+01:00

Het nieuwe mandje ligt toch wel lekker

Rustplek op een kussen op de bank

Wachten op eten IN het bakje

Achter de pc

Close-up

Nieuwe blog

2012-01-09T22:28:00.000+01:00

Vandaag lanceer ik een nieuwe blog:

zonnebloempitjes

Even voorstellen: Maartje

2012-01-07T17:33:00.003+01:00

Vriendin S. ging vanmiddag mee op pad. Eerst langs de dierenwinkel om voer, een mandje en kattenbakvulling te halen. Toen door naar het asiel. Het was een hele beleving! En dan hebben we alleen een klein deel van de katten gezien.
Op de site van het asiel had ik Maartje gezien, maar je weet natuurlijk nooit hoe het gaat.
Maar ze is het geworden!

Maartje is een schildpad poes,8 jaar oud, ooit gevonden op straat, helemaal verwaarloosd.
Ze is bij mensen komen wonen met een andere kat, maar dat ging nooit geweldig en toen er ook nog een kind kwam, ging het mis.
Maartje was helemaal in de stress toen ze in het asiel kwam en veel te mager. Een aantal weken hebben ze haar apart gehouden om rustiger te worden en bij te komen.
Ze liet zich lekker aaien door mij en het was al snel duidelijk dat ze bij mij hoort. Ik stond daar te huilen van ontroering!

Thuis ging ze meteen op onderzoek uit, helemaal niet bang maar wel nieuwsgierig.
Eten en drinken doet ze heel veel!
Ze is nog steeds wat magertjes vind ik.

Ze komt bij me op schoot, laat zich even aaien en gaat dan weer verder om alles te ontdekken.
Opeens zat ze op het aanrecht en ik riep meteen dat dát niet mocht en het meisje sprong er meteen weer af!
Verder mag ze overal komen.
Ze heeft nog niet echt een lekker plekje voor zichzelf gevonden, maar dat komt nog wel.
Ze heeft de grappige gewoonte om met haar pootje in de waterbak te gaan en die dan af te likken.

De andere dieren waren wat onrustig en Kees stampte flink, want die rook natuurlijk gevaar!
Straks laat ik Kees en Emy los, benieuwd hoe dat gaat.
Het is voor alle partijen erg wennen, óók voor mij. Van de andere kant lijkt het heel gewoon dat Maartje hier woont.

Leuk!!!

2012-01-07T11:08:00.000+01:00

Eerder deze week kwam een jonge kater langs. Iemand zocht een huisje voor het dier omdat zijn baasje erg ziek is.
Ik zei dat ik geen kat meer wilde, althans nu niet. Maar het liet me niet los.
Gelukkig was er iemand anders die hem graag wilde, maar dat leek eerst niet zo goed te gaan met de andere katten in huis. Toen ging ik serieus nadenken of ik hem dan toch een thuis zou willen geven.
Later ging het prima met hem en de nieuwe katten. Dus dat was dat.

Hierdoor ging mijn hoofd wel verder malen en door het idee dat er hier weer een kat zou rondlopen ging mijn hart sneller kloppen.
Een vriendin had op de site van het asiel een aantal oudere katten gezien die ook prima binnen kunnen leven. Vanmiddag gaan we kijken om een dier uit te zoeken.
Het kan ook zijn dat ik met lege handen thuis kom, we moeten samen wel een klik hebben.

Ik ben er helemaal opgewonden van en blijkbaar nu echt toe aan een nieuwe kat in huis! Ik heb wel duidelijk dat ik geen jong dier wil, maar juist een oudere kat die niet meer zo onstuimig is. Ze kan dan (of hij) hier lekker de oude dag slijten.

Dag lieve Max

2012-01-02T15:46:00.000+01:00

Na rijp beraad heb ik besloten Max rustig in te laten slapen.
Hij ademde steeds moeilijker, was ontzettend dik door al het vocht wat hij vasthield en ik had echt het gevoel dat ik hem moest laten gaan.
Rutger is aan huis geweest en Max kreeg een spuitje om te slapen, terwijl hij rustig bij mij op schoot zat. Daarna was het zo gebeurd.
We hebben hem nog even bij Pluk neergelegd om te laten weten dat Max er niet meer is. Pluk ging naar Max toe, snuffelde en likte aan hem.

Ik denk dat hij al lang wist dat het niet goed ging.

Max een paar weken oud

Max was een super lieve cavia. Hij kwam hier, toen hij nog een baby was, wonen als vriendje voor Pluk.

Hij is nooit een opvallende cavia geweest, heel rustig. Met Pluk klikte het altijd heel goed. Af en toe gingen ze lekker tekeer in een goedmoedige strijd, dan moest weer even bepaald worden wie de baas was.
Max lustte alles graag, brokjes, groente, fruit, hooi.
De laatste tijd is Max veranderd.
Hij lag veel tegen Pluk aan, hij zat graag bij mij om te knuffelen en hij at niet zoveel meer.
Ik ben al een tijdje afscheid aan het nemen.
Waarschijnlijk had Max last van hartfalen en het zou alleen nog maar meer lijden worden.
Altijd weer moeilijk om zo'n beslissing te nemen, maar ik ben nu opgelucht dat ik doorgezet heb.
Max is ruim 3 jaar geworden.

Dag lieve max dank je wel voor al die mooie jaren dat je bij ons was.

2012

2012-01-01T00:39:00.000+01:00

Romeo naar de tandarts

2011-12-29T17:45:00.001+01:00

Romeo is vanmorgen geholpen aan zijn gebit. Waarom uitstellen, het moest toch gebeuren en hij kon niet goed meer eten.
Gistermiddag konden ze al terecht, Jop was ter ondersteuning mee. Die was erg bang geweest bij de dierenarts. Terwijl hij hier thuis een brutaal vlerkje is!

De boven- en ondertanden zijn bijgeslepen en één kies ook.
Hij is goed uit de narcose gekomen en eet alweer zelf andijvie!
Over drie weken even op controle om te kijken of de tanden goed afslijten.
Als alleen de voortanden geslepen moeten worden dan kan dat de volgende keer zonder narcose.
Ik ben blij dat het gebeurd is en mijn mannetjes weer thuis zijn, ik heb ze erg gemist!

In de stilte hoor je alles

2011-12-28T18:44:00.004+01:00

Dit is de titel van het boek dat Piek Stor geschreven heeft in samenwerking met Petra Maartense.
Piek communiceert met dieren. Zelf heb ik verschillende keren haar hulp ingeroepen als ik vragen had over één van mijn dieren. Zo werden meestal mijn eigen gevoelens bevestigd, dat ik goed bezig ben voor het bewuste dier. Dat is mijn grootste zorg en streven.
Vaak ben ik ten diepste geroerd door de wijsheden die óók de dieren die hier wonen me laten weten.
Nu heeft Piek dus dit boek geschreven. We kunnen heel veel leren van de dieren.
Ik ben zo gelukkig dat ik het boek cadeau gekregen heb van Peter de Kock, die mij ooit wees op het bestaan van Piek. Dank daarvoor!
Hierdoor ben ik me nog bewuster geworden van de dieren om me heen, wat er in ze omgaat en hoe ze zich voelen.
Het is niet een boek dat je even gauw achter elkaar leest, maar ik heb al een beetje gebladerd, hier en daar gelezen en nu al zeg ik: geweldig!
Ook kwam ik een stukje tegen over mijn konijn Kees en cavia Teddie die helaas al overleden is.
Ik raakte hier weer zo door ontroerd en vind het een eer dat ze in dit prachtige boek een plekje hebben gekregen.

Teddie en ik saampjes in zijn laatste dagen

Max en Romeo bij de dierenarts

2011-12-27T16:17:00.000+01:00

Max vindt het heerlijk om bij Pluk weg te kruipen

Vandaag zijn we op controle geweest met Max. Er was geen verbetering, Max raakt het vocht niet kwijt en is zelfs weer aangekomen! Nu heeft hij een hogere dosering Furosol (vochtafdrijvend middel) gekregen, dat is echt het maximum wat hij mag hebben.
Nu maar hopen dat dit wel aanslaat, meer kunnen we niet doen.
Max is nog steeds alert en heeft er nog zin in, hij is wel wat kortademig. Samen met Pluk heeft hij het nog goed. Ik heb ook het gevoel dat Max echt troost vindt bij Pluk; ze zijn zo lief samen!

Lekker knus bij elkaar, schattig toch?

Romeo is ook mee geweest omdat ik zag dat de bak met brokjes niet leeg was de afgelopen week. Dat duidt vast op tand/kiesproblemen dacht ik.
En dat is ook zo.
De voortanden van Romeo zijn aan de lange kant en aan één tand is een afwijking te zien.
Zijn kiezen staan niet helemaal mooi recht, maar het is nog niet zo dat er grote problemen zijn. Doordat de kaken niet goed recht staan kunnen de kiezen en tanden niet goed afslijten.
Dit kan erg pijnlijk worden en daarom stopt de cavia met eten.
Hier kun je meer lezen over gebitsprobblemen bij de cavia.
Bij Romeo is het nog niet zo erg dat er accuut ingegrepen moet worden en hij eet nog wel zijn groenten.
Afspraak: volgend jaar onder narcose de voortanden bij laten slijpen, de rest van het gebit nakijken en eventuele problemen oplossen.

Romeo

Kerst

2011-12-24T18:52:00.000+01:00

In plaats van een hele uiteenzetting te schrijven over Kerst, wat ik van plan was, wens ik iedereen een Kerst toe waarbij je lekker kunt genieten van deze dagen op de manier die jij prettig vindt.

Max in beeld

2011-12-23T18:36:00.001+01:00

Niet de beste foto's, maar ik wilde graag laten zien hoe Max er nu uitziet.

Zo ziet Max er normaal uit...een klein manneke, de pootjes goed zichtbaar.

Nu ziet Max er zó uit, pafferig, net of hij heel vet is, maar het is dus allemaal vocht!

Zijn pootjes zijn verdwenen onder de vochtophopingen.

Nieuws over Max

2011-12-22T18:19:00.000+01:00

Eerder deze week heb ik Piek Stor gevraagd om eens te tolken en te vragen aan Max hoe het met hem is. Zij liet mij dit weten:

Kun je voelen of hij onder z'n kaken, richting voorpoten, een verdikking heeft?

Het zou mij niet verbazen als daar een bobbel zit.

Iets dat de kaak raakt.

Ik merk geen slecht humeur of iets bij hem. Als ik jou was zou ik doorgaan met het eten zo geven aan hem.

Volgens mij waardeert hij dat erg.

Het voelt een beetje als wanneer je een ontstoken keel hebt, dan slik je wat lastiger.

Maar het beeld dat ik krijg zou wel overeenkomen met wat de dierenarts zegt over de kaken.

Al zou ik de oorzaak nog lager zoeken, maar met uitstraling naar de kaken. Zoiets.

Verder lijkt het me een heel tevreden en nieuwsgierig caviaatje!

Toch heb ik vandaag de dierenarts gebeld en Rutger wilde Max graag weer even zien.

Max houdt vocht vast door zijn hele lijfje. Soms zie je wel eens dat een dier bij één poot vocht vasthoudt, maar door het hele lijf had Rutger nog nooit gezien bij een cavia!

Dit klopt wel met wat ik zie bij Max, zijn vacht hangt onder de kin en nu ook onder zijn buik, wat dus door het vocht komt.

Dat is slecht nieuws, want waarschijnlijk komt dat doordat het hart niet goed werkt.

Aan het hartje is niet echt iets te horen, dat is ook weer erg lastig met zo'n klein dier. Max is (nog) niet echt ziek en eet tamelijk goed zelf. Hij heeft er nog zin in. Wel een beetje kortademig maar nog niet zorgwekkend.

Max krijgt nu 2x per dag vochtafdrijvende medicijnen. De medicijnen heeft de assistente voor me klaargemaakt en dinsdag moeten we weer terug komen. Intussen zal Rutger nog de boeken erop naslaan, maar dit is iets wat niet bekend is, tsja daar hebben we hier patent op!

Als de diagnose klopt, zal Max niet heel lang meer leven.

Max bij de dierenarts

2011-12-16T17:32:00.001+01:00

Al de hele week denk ik dat er met Max iets niet in orde is. Vanmorgen heb ik hem eens gepakt en bekeken en toen ik zachtjes bij zijn kaak drukte begon hij erg te piepen!
Meteen de dierenarts gebeld om te laten kijken wat er aan de hand is met hem.
Rutger kon zo gauw niks vinden.
Max piepte wel erg toen zijn tandjes en kiezen bekeken werden, maar Rutger zag niet echt iets wat op problemen zou kunnen wijzen
Begin dit jaar viel Max ineens erg af. Toen konden we ook niks vinden, wel een klein haakje op een kies. Dat is toen onder narcose verwijderd maar dat was toch niet zo erg dat dat nu een probleem zou zijn.

Rutger vroeg ook nog of hij vitamine C krijgt, ja dus en Max krijgt dat al een hele tijd! Gebrek daaraan kan ook problemen aan gewrichten veroorzaken bijvoorbeeld.
De keutels zijn erg klein van Max.
Inmiddels weegt Max wel weer een paar honderd gram meer!
We gingen naar huis en ik zei tegen vriendin K. die mee was gegaan: "en toch is er wat met hem!"

Nu ging ik eens goed opletten en zag dat Max wel zijn kop in de bak met voer doet, maar niet echt eet, dat lijkt alleen zo!
Ik heb nog even teruggebeld en Rutger denkt dat hij last van zijn kaken heeft en niet van zijn kiezen.
Advies voor nu: pijnstilling en bijvoeren en kijken hoe het gaat.
Het is, zoals de trouwe lezers nu wel weten, erg belangrijk dat een cavia blijft eten en de darmen goed op gang blijven.
We gaan ervoor!

In de pers, Stichting Jodie in het zonnetje

2011-12-14T18:25:00.000+01:00

We hebben de pers gehaald!

In wijkblad De Dukenburger staat deze week een interview met mij en wordt Stichting Jodie in het zonnetje gezet!

Dit blad verschijnt alleen in Nijmegen in mijn wijk, maar er is ook een digitale versie.

Klik hier op nummer 9 van het blad (links). Bij de inhoudsopgave staat een foto van mij alleen en op pagina 9 staat het interview met nog meer foto’s.

Eerlijk gezegd vind ik het erg leuk en ben ik best trots op wat ik bereikt heb. Zoals een vriendin zei: je hebt een droom waar gemaakt!
En zo is het.

Dorian naar de dierenarts

2011-12-06T19:15:00.001+01:00

Gisteren zag ik bij de kleine Dorian een verdikking onder zijn kinnetje. Meteen even bekeken en ik zag er nog eentje zitten, ook onder zijn kinnetje. Het zag er lelijk uit, dus daar gingen we weer eens naar de dierenarts.
Die zei meteen dat het abcessen zijn die waarschijnlijk ontstaan door de pasteurella bacterie. Dit is een bacterie die alle cavia's, en konijnen ook trouwens, bij zich dragen. Door verminderde weerstand kan het virus allerlei vervelende ongemakken en ziektes veroorzaken.
Bij konijnen is de ziekte snot een voorbeeld.

De abcessen werden open geprikt, onder luid gegil van Dorian. Er kwam nogal wat vieze prut uit maar dat is ook de bedoeling. Dorian mag een paar dagen pijnstilling en een week antibiotica.
Hij heeft er verder weinig last van lijkt het, want hij was lekker bijgekomen en weegt alweer een halve kilo!

Nu is die bacterie een lelijk ding waar je dus nooit vanaf komt en lastig te behandelen. Het is te hopen dat het bij deze ene keer blijft, het kan ook zijn dat het steeds terugkomt.
Sommige dieren zijn er wat vatbaarder voor en Dorian heeft nogal wat spanning gehad: bij zijn moeder weg, in een vreemd huis, bij een vreemde cavia en een vreemd mens!

Sjimmie was mee ter ondersteuning en omdat het besmettelijk is voor dieren onderling werd Sjimmie ook nagekeken. Gelukkig had hij geen abcessen. De twee mannen mogen gewoon samen blijven wonen.
Dorian slikt heel braaf zijn medicijnen en ik hoop het beste.

Samenwonen

2011-12-04T18:52:00.003+01:00

Bas en Elliot woonden allebei alleen. Ik ben ervoor om de mannen allemaal een vriendje te geven.
Bas was nogal angstig toen hij hier kwam wonen en hij is nog jong. Elliot is al wat ouder en rustiger.
Ik vond het de moeite waard om te proberen of ze samen wilden wonen. Nu ik de mannen wat beter ken had ik het gevoel dat het wel een kans van slagen had.

Vorige week, toen de hamsterflat hier is gebracht, heb ik Bas en Elliot meteen kennis laten maken in een deel van het verblijf van Kees en Emy, dat is neutraal terrein voor hen.
Elliot zou toch moeten verhuizen.
Dat ging best goed en dus, na een schoonmaakbeurt van het verblijf van Bas, hebben we de mannen daar samen in gezet.
Af en toe een beetje achter elkaar aanjagen, beetje kibbelen, allemaal heel normaal.
Ze laten elkaar gewoon eten en drinken en kunnen hun rust nemen.
Bas wil nog wel eens hard rennen. Dat vindt Elliot niet leuk en dat laat hij dan merken.
Een geslaagde koppeling tot zover!

Gezellig samen

Knus bij elkaar

Samen uit één bakje eten!

Hamsterflat

2011-11-28T23:09:00.001+01:00

Al langere tijd was het een wens van mij: een hamsterflat. Vorige week donderdag was het dan zover en werd de nieuwe flat gebracht en geïnstalleerd.
Ook deze flat is helemaal gemaakt naar mijn persoonlijke wensen door caviaflat.nl
Hij heeft drie woonverdiepingen elke voorzien van ramen en ledverlichting.
Elke verdieping is 40 cm hoog en 90 cm breed en kan met een handig plexiglas wandje in twee gelijke woningen gedeeld worden. Zo kunnen er nog meer hamsters wonen.
Ook kan een dubbele verdieping dienen als caviawoning voor één cavia.
Op dit moment woont hamster Izzy op de middelste verdieping.
Het onderhoud is veel makkelijker dan een traliekooi én het staat ook nog eens opgeruimd en netjes.
Kortom: een superdeluxe flat!

De flat

Tussen de deurtjes het plexiglas wandje

Het wandje van dichtbij

De weegschaal

2011-11-18T20:56:00.000+01:00

De laatste tijd holt mijn gezondheid voor mijn gevoel achteruit. Na een nek- en rugoperatie dacht ik dat ik weer snel op zou knappen en weer beter zou kunnen lopen: dat viel erg tegen!
Sterker nog: het schiet niet echt op en lijkt almaar slechter te gaan.
Afgelopen week-end was ik weer eens tamelijk in paniek, ik ben erg bang dat mijn benen me niet meer kunnen dragen, het gevoel in mijn lijf neemt steeds verder af vanwege de problemen in mijn nek en rug.
Maandag ben ik naar de EHBO gegaan in de kliniek waar ik onder behandeling ben.
De dienstdoende arts heeft me een beetje gerust kunnen stellen, de kracht in benen en armen is nog redelijk goed.
Via fysiotherapie vandaag nog een en ander besproken.

Het voelt als een rouwproces.
Afscheid nemen van dingen die ik niet of minder goed kan.
Het besef dat het misschien wel zo blijft en er geen of weinig verbetering komt.
Intussen wil ik het mezelf wat minder moeilijk maken door nieuwe aanpassingen in mijn leven aan te brengen

Praktisch: ik heb een scootmobiel aangevraagd.
Dat geeft me een stukje extra vrijheid zo hoef ik niet voor elk klein dingetje de hulp in te roepen van anderen. Ik zie het als een soort fiets naast de auto.
Ik wil mijn duwrolstoel weer uit de mottenballen halen en op laten knappen, dan kan ik weer eens op "stap".
Mijn handen doen het ook slechter en slechter, dus ook daarvoor ga ik wat aanpassingen aanschaffen.

Het voelt op dit moment goed om deze beslissingen te nemen en te gaan uitvoeren.
Ik heb lang genoeg gevochten tegen het onvermijdelijke, daar word ik heel erg moe én verdrietig én boos van. Het is een machteloos gevoel, want de situatie is niet te veranderen.
Nu neem ik de regie weer in eigen handen, accepteren wat er is, de situatie aanvaarden.

De weegschaal:

Links ligt alles wat je op je bordje krijgt, de problemen in je leven. Die kun je niet weghalen dat weet ik nu weer eens te meer, ik heb het geprobeerd.

Om de weegschaal (je leven) weer in evenwicht te krijgen leg je leuke en fijne dingen, positieve dingen aan de rechterkant.

Vandaag heb ik deze ommekeer, deze acceptatie aan de rechterkant bijgelegd en dat voelt goed!!!

Red een dier!

2011-11-15T19:34:00.001+01:00

Sinds vanmorgen 9.00 uur is het dan zover: 144 red een dier.
Dit is een nieuw landelijk meldnummer dat u kunt bellen als u een dier in nood ziet.
Mensen van de dierenpolitie zijn nog in opleiding en zullen begin volgend jaar aan de slag gaan.

Nu lees ik dat dit hele concept omstreden is. De dierenpolitie zou niet genoeg bevoegdheden krijgen bijvoorbeeld.
Nieuwe ideeën goed ten uitvoer brengen kost tijd. Gun iedereen de tijd om dit initiatief uit te werken en te verbeteren.
Ik hoop dat de mensen de dieren die tijd geven!

De avonturen van Dorian: leren

2011-11-09T18:42:00.001+01:00

De avonturen van Dorian

2011-11-03T00:04:00.000+01:00

Korte film

2011-10-31T18:20:00.000+01:00

Nieuw vriendje voor Sjimmie!

2011-10-30T17:03:00.000+01:00

Omdat ik Sjimmie echt een vriendje gun én cavia's in principe groepsdieren zijn, heb ik gistermiddag bij Caviastal de Vandaaltjes een lief klein baby beertje gehaald. Hij is bijna 4 weken oud en weegt 313 gram.
Na de vorige 2 mislukkingen is dit mijn laatste poging om Sjimmie te koppelen.
Meestal gaat het wel goed als je een babybeer bij een volwassen beer zet, maar garanties heb je nooit. Ik heb zelf ook meegemaakt dat Jop, toen hij een baby was, niet met een andere cavia samen wilde.

Het lijkt erop dat het goed gaat.
Sjimmie kan lekker de baas spelen en de kleine man is zo vlug dat hij zijn eten en drinken toch wel krijgt.
Het is een genot om naar te kijken zo'n baby cavia.

Zijn naam is

Dorian

Leuk zo'n klimcavia

Lekker veilig bij grote Sjimmie

Dorian moet nog flink groeien!

Welkom Dorian, wij wensen je een fijn, lang en gezellig leven hier!

Moeten

2011-10-23T19:39:00.000+02:00

De laatste tijd zit ik een beetje vast
Ik moet van alles.
Ik moet naar therapie.
Ik moet aardig zijn.
Ik moet op mijn blog schrijven.
Ik moet actief zijn.
Ik moet nuttig bezig zijn.
Ik moet aan anderen denken.

De lijst is eindeloos.
Niet zo raar dat ik mezelf vast voel zitten, vast in mezelf, want dit moet allemaal van mezelf.
Dus ik kan mezelf bevrijden.
En hoe harder ik dat probeer, hoe vaster ik kom te zitten, want dan moet ik dát weer.
Loslaten, laten gebeuren en er gewoon zijn, dat is de oplossing, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Of liever gezegd: niet gedaan.

Wij zijn iets vergeten wat de stenen, de planten en dieren nog weten.
Wij zijn vergeten wat zijn is, wat stil zijn is, wat jezelf zijn is, wat bij het leven zijn is:
Hier en nu.

Uit: Eckhart Tolle; Dier en nu

Gewoon zijn

Bas op controle

2011-10-17T19:10:00.016+02:00

Vanmiddag ging ik Bas controleren. Hij laat zich nog niet zomaar pakken.
Ik zag dat hij flink klitten in zijn lange haren had aan de achterkant. Het mannetje was tamelijk in paniek en wilde niet stil zitten. Ik heb uiteindelijk vrij rigoureus gedaan: Bas in een handdoek met zijn koppie en dan tussen mijn benen klem gezet. Zo kon ik zijn klitten eruit knippen.
Ik zag ook schilfers en besloot dat we maar even naar de dierenarts moesten. Dat vind ik wel fijn met de nieuwe dieren om alles te laten controleren.
We hebben kennis gemaakt met de nieuwe dierenarts Geertje. Erg aardig en ze nam alle tijd.

Bas heeft een beetje een droge huid, is wat aan de magere kant en heeft erg vieze oortjes.
Er zijn geen beestjes te zien in zijn oren.
De oren moet ik schoonmaken met otoclean gedurende 4 dagen en daarna om de dag. Dan moet de viezigheid er uitkomen.
Zijn gewicht moet echt wat meer worden. Hij weegt nog geen kilo. Ik had al gezien dat hij zijn brokjes niet allemaal opeet. Hij mag ook fruit hebben, dan komt hij misschien wat bij.

Lachen met Simon's cat

2011-10-10T18:53:00.002+02:00

Elliot

2011-10-06T20:03:00.001+02:00

Nog steeds geen vriendje voor Sjimmie dus!

Gelukkig hadden ze nóg een lieve beer bij caviastal de Vandaaltjes ruim 3 jaar oud en een paar keer als fokbeer ingezet. Nu is hij daar te oud voor en zat hij alleen. Lief en rustig, een beetje op leeftijd en recht op een fijne oude dag. Ik nam hem mee in de hoop dat Sjimmie en hij vriendjes konden worden.

De mannen werden in een schone verdieping gezet.

Sjimmie daagde Elliot steeds uit, maar die liet niet over zich heen lopen. Klappertanden, elkaar af en toe in de haren zitten het hoort er allemaal bij.

Vannacht heb ik een afscheiding in het hok gemaakt. Dan zijn ze wel bij elkaar maar kunnen elkaar geen kwaad doen......dacht ik.
Vanmorgen zag ik bloed aan de wanden, ze hadden dus toch kans gezien bij elkaar te komen!

Ik heb de mannen op schoot genomen, dat wil nog wel eens helpen, en terwijl de nagels geknipt van Elliot. Ineens beet hij me flink van angst en stress in mijn duim en terwijl ik het bloeden ging stelpen, vlogen de 2 elkaar in de haren en vielen op de grond.

Dat was het einde!

Nader onderzoek leerde dat ze allebei wonden hadden.
Sjimmie onder zijn oogje en in zijn lip en Elliot bij zijn wang. aan zijn neusje en ook in zijn bekje. Het bloedde flink.
Ik ben met ze naar de dierenarts gegaan om ander letsel uit te sluiten.

Sjimmie heeft voor de zekerheid oogzalf gekregen en Elliot had duidelijk wel pijn aan zijn bekje en heeft een pijnstiller gekregen.

Verder is het in de gaten houden en meestal gaat het vanzelf weer over.

Nu zit iedereen na het bloedbad bij te komen, allemaal apart natuurlijk. Deze mannen kunnen nooit meer bij elkaar dus ik zie wel hoe we het verder gaan doen. Elliot zit nu in een noodkooi.

Elliot is een rasechte US teddie, een ruwharig caviaras.

Hij is heel lief en al wat ouder. Ik hoop dat hij hier nog lekker van zijn welverdiende oude dag mag genieten.

Welkom

Elliot

Bas

2011-10-06T18:59:00.000+02:00

Al een tijdje zoek ik een vriendje voor Sjimmie, bij caviastal de Vandaaltjes hadden ze een leuke beer die niet voor de fok geschikt is vanwege zijn angst.
Gister ben ik erheen gegaan om hem te halen.
Hij was echter zó angstig dat ik me afvroeg of dat wel goed zou gaan met Sjimmie.
Ik besloot het niet te doen, maar hem wél mee te nemen naar huis.
Het is een rasechte Peruviaan cavia van nog geen jaar oud. Hij schiet het hele hok door zo bang is hij als ik hem wil pakken. Verder is hij heel lief. Ik hoop hem wat meer vertrouwen te geven en nog een lekker leventje hier.
Voorlopig woont hij alleen.

zijn naam is

BAS

Werelddierendag 2011

2011-10-04T13:55:00.001+02:00

Het zal voor de meeste mensen geen verrassing zijn:

vandaag is het werelddierendag!

Zoals elk jaaar wil ik extra aandacht vragen voor de dieren die het niet zo goed hebben als onze huisdieren, hoewel niet alle huisdieren goed behandeld worden!

Ik heb een kleine lijst:
Dieren in gevangenschap die kunstjes moeten doen, aan kettingen liggen en mishandeld worden.
De stierengevechten.
De fokdieren die in erbarmelijke omstandigheden leven, het zij voor ons eten hetzij voor de vacht.
De circusdieren.
De hondengevechten.
De proefdieren.

De lijst is nog veel langer helaas!
Dit gebeurt allemaal omdat wij mensen dit leuk of fijn vinden.
Persoonlijk zie ik de lol er absoluut niet van in.

Ik roep iedereen op om vanaf vandaag een goed doel te kiezen om de dieren een beter leven te geven!

Strijd tegen de luizen

2011-10-02T14:00:00.000+02:00

Romeo en Jop hebben al heel lang last van luis, die komen meestal met het hooi mee. Op zich is dat niet erg, ware het niet dat ze er zoveel jeuk van kunnen krijgen dat ze zich kapot krabben en wondjes krijgen met alle gevolgen van dien. Nog erger: ze kunnen in een stuip raken en daar dood aan gaan.

Dus wel behandelen!

Dat hebben we gedaan, een aantal keren hebben ze spuiten gehad, maar die krengen van luizen zijn zo hardnekkig, dat het nóg niet over is!

Gister een laatste middel ingezet: de wasbeurt!

Met speciale luisweg shampoo voor cavia's heb ik de 2 mannen in bad gedaan. Dat was nog niet zo makkelijk,.

Jop vond het drie keer niks en spartelde flink tegen. Ik had handen tekort.

Romeo was wat rustiger maar vond het ook niet echt leuk.

Het was een waar waterballet!

Na de wasbeurt ook nog met de luisweg druppels behandeld en nu maar hopen dat we ervan af zijn!

Romeo in de badkuip

Ingezeept

Ik wil eruit!

Drogen

Druiven

2011-10-01T20:07:00.001+02:00

Vanmiddag wilde ik de druiven opeten die ik nog had. Ik had het schaaltje even neergezet om alle cavia's een druif te geven, dat vinden ze erg lekker.

Ik had me nog niet omgedraaid of daar kwam mevrouw konijn aangerend!

Dat lust ik óók wel zal ze gedacht hebben!

Technisch probleem

2011-10-01T10:33:00.000+02:00

De afgelopen dagen was er een technisch probleem. Mensen konden geen reactie plaatsen hier. Ik zelf ook niet.
Ik ben toen het helpforum van Google opgedoken.
Er zijn meer mensen die er last van hebben.
Met een simpele handeling is het probleem, als het goed is, nu opgelost dus als iemand zo vriendelijk wil zijn om een testreactie te schrijven ben ik je zeer dankbaar!

Fijne zonnige dag!

Sjon bij de dierenarts

2011-09-29T19:04:00.001+02:00

Vanmiddag zijn we met Sjon bij de dierenarts geweest. Die heeft hem goed nagekeken.
Hij kan zijn knieën niet buigen en loopt mede daarom zo moeilijk, of beter gezegd: sleept zijn pootjes mee.

Ook lijkt hij scheef en zijn voorpootjes staan nogal krom. De nageltjes konden we ook niet knippen.

Ik kreeg van Rutger een vraag: Zo Hanneke, wat is een veel voorkomende oorzaak van wat je nu ziet tot het tegendeel bewezen is?

Gelukkig fluisterde de stagiaire het me in: gebrek aan vitamine C!

Nou ja dat had ik natuurlijk moeten weten, we hebben dat ook met Teddie aan de hand gehad.

Ik ben gezakt voor mijn tentamen!

Rutger denkt dus dat het heel goed zou kunnen zijn dat dat de oorzaak is. Gebrek aan vitamine C kan leiden tot bloedingen in de gewrichten en spieren. Lopen wordt daardoor moeilijk en pijnlijk, zo niet onmogelijk.
Gister wilde ik hem een tabletje geven, maar hij kende het niet en ik kreeg het er ook niet in bij hem. De anderen eten het hier als snoepjes.
Dit zal niet meer beter worden, maar hij lijkt de fase van pijn voorbij.

Gisteravond met de grote groente ronde gaf ik hem paprika, wortel en tomaat maar dat at hij allemaal niet. Ik denk dat hij het niet kent.
Verder zag Sjon er goed uit. Hij is niet te dik!
Morgen gaat hij ruilen van woning met Sjimmie. Die woont een verdieping lager en dat is voor mij handiger met oppakken en ik kan hem beter in de gaten houden.

Sjon

2011-09-28T14:17:00.000+02:00

Gister belde Marian van Stichting Klein Geluk met een caviaprobleem.

Er was een beer bij haar gebracht van 5 à 6 jaar oud. Hij liep niet goed. De mensen die hem brachten hadden dat nog nooit gemerkt?! Marian zag het meteen.

Ze is met hem naar de dierenarts gegaan om hem te laten castreren, maar dat durfden ze niet aan. De beide achterpoten zijn niet in orde. Dit kan een neurologische oorzaak hebben of komen van een oude breuk of breuken. Hoe dan ook, deze cavia heeft weinig tot geen kans om herplaatst te worden. Wie wil nu een gehandicapte oude cavia?

Stichting Jodie wil dat!

Gisteravond ben ik het manneke meteen gaan halen. Onderweg plopte de naam in mijn hoofd:

SJON

Hij is erg lief en inderdaad sleept hij beide achterpoten min of meer mee. Ik snap werkelijk niet dat iemand dat niet ziet! Toch redt hij zich prima en ik heb niet de indruk dat hij pijn heeft.

Morgenmiddag gaan we naar de dierenarts, ook omdat er een paar nageltjes zijn die ik niet geknipt krijg en ik ben benieuwd wat Rutger erover te zeggen heeft.

Hier kun je goed de afwijking aan zijn pootje zien.

Welkom Sjon ik hoop dat je hier nog een fijn leven hebt!

Bijzondere ervaring met Kees

2011-09-25T16:37:00.000+02:00

Sinds gisteravond gaat het beter met Kees! Hij heeft zelf gegeten en wat kleine, maar mooie keuteltjes geproduceerd. Hij is weer levendiger, heeft een zooi van het hok gemaakt, ligt weer bij Emy en wast haar.
Ik ben vannacht maar 1 keer opgestaan om hem te voeren.
En, met het gesprek met Kees van vorige jaar in mijn achterhoofd, ben ik gisteravond naar de verjaardag van mijn broer geweest, dat heeft me goed gedaan.

Vanmiddag moest Kees zijn medicijn en ik was van plan hem goed te kammen, hij verhaart ontzettend! Dus ik aan de slag. Kammen vond Kees geen goed idee, en hij protesteerde hevig.
Ineens likte hij me over mijn arm en dat zette de sluizen totaal open bij mij.
Ik kon haast niet meer ophouden met huilen en Kees bleef bij me liggen, heel rustig terwijl ik hem aaide en huilde. Blijkbaar had ik dat heel erg nodig en ik heb sterk het gevoel dat Kees dat gewoon wist.
Zo hebben we een een tijd met elkaar gezeten, ik huilend, hij ontspannend en troostend voor mij.
Ik voelde de band die we hebben. Puur gevoel, puur dat moment.

Kees is ziek

2011-09-24T10:06:00.002+02:00

Lekker warm ingepakt

Gisteravond werd Kees ineens ziek.
Ik dacht natuurlijk meteen dat hij last had van alweer een verstopping, maar de symptomen waren toch anders.
Bij een verstopping zie ik de keutels kleiner worden, maar dat was nu niet zo.
Van het een op het andere moment leek hij erg ziek.

Ik heb hem toch alle medicatie gegeven die bij een verstopping toepasbaar zijn en dwangvoer omdat hij helemaal niet wilde eten.
Later zag ik plakpoep, dus gestopt met de medicatie en de dienstdoende dierenarts gebeld, om half 1 vannacht. Tot mijn blijdschap was dat Rutger, onze eigen dierenarts.
Even overleg gehad over hoe slecht Kees eraan toe was. We dachten dat het nog wel kon. Ik heb elke 2 uur gevoerd en om half 6 vond ik Kees zo verslechterd, dat ik Rutger toch maar weer uit bed heb gebeld.
Om 8 uur zijn we naar de praktijk gegaan.

Kees heeft geen verstopping en geen gas.
De darmen voelen wat raar, maar dat is altijd bij hem.
Plakpoep en een beetje onderkoeld.
Oorzaak: onbekend

Rutger heeft hem wat vocht gegeven, een middel om de darmen even stil te leggen, pijnstilling en ik heb capsules Benedyn, iets nieuws, met probiotica.
Dat moet dan 5 dagen door het drinkwater, maar ze drinken hier weinig dus ik doe het door het dwangvoer.
Zolang hij niet eet om de 3 uur voeren.
Kruik om warm te blijven en hooithee.
Als hij zelf gaat eten alleen hooi geven.

Meer kunnen we niet doen.

Zo ziek voelt hij zich

Kort nieuws over Emy

2011-09-22T18:08:00.000+02:00

Het gaat goed met Emy!
Ze eet weer zelf, ik hoef haar niet meer te dwangvoeren. Blijkbaar kan ze niet tegen de antibiotica.
Haar pootjes zien er ook beter uit en de pijnstilling mag afgebouwd.
Emy is weer bijna haar ondeugende, eigenwijze, vrolijke zelf!

Gesprek met Emy

2011-09-20T19:24:00.002+02:00

Het gaat helaas nog helemaal niet goed met Emy. Ik voer haar elke 4 uur, ook 's nachts want als ze niks binnenkrijgt is het zo afgelopen met haar. Af en toe eet ze 1 hapje hooi of een hapje witlof, maar daar blijft het ook bij. Ze voelt zich duidelijk helemaal niet lekker. Zit bijna de hele tijd zielig te zijn en piept zelfs. Helemaal niet onze vrolijke ondernemende Emy!
Ik kwam op het idee om de de dierentolk Piek Stor weer eens in te schakelen, om te vragen waarom Emy niet wil eten. Via mail kreeg ik al gauw onderstaand bericht:

Ik krijg van haar een beroerd gevoel door. Alsof er wat op de maag drukt.
Kan ook misselijkheid zijn. Kunnen die medicijnen misselijkheid veroorzaken? Ze wil niet zo praten, 'laat mij maar liggen', ze laat zich op haar zij zien. Zo van: als je rustig ligt, glij je vanzelf weg.
Ik heb haar verteld dat als ze wil blijven leven, ze moet eten.Wie weet werkt dat de misselijkheid ook weg, opperde ik.
Ik kan niks anders doen dan haar dat voorhouden.
Gezegd dat ik jou dat ga mailen.
Mocht er wat gebeuren, mail me dan even, dan kan ik evt. om een uur of 4 nog even kijken hoe het met haar gaat en of er veranderingen zijn.

Hierna heb ik de dierenarts gebeld en verteld dat Emy waarschijnlijk misselijk is. Hij stelde voor om te stoppen met de antibiotica en de pijnstilling te halveren. Hopelijk is dat dan inderdaad de oorzaak en gaat Emy weer zelf eten. Want dat is nu de grootste zorg.
Ik heb dit ook weer doorgegeven aan Piek en kreeg nog dit maitlje van haar:
Lijkt me een goed plan.
Dan krijgt ze misschien iets meer puf.
Ze leek me niet levensmoe, maar gewoon zo ziek dat de puf eruit is.

Dat stelde me dan weer een beetje gerust.

Huisbezoek en Kees en Emy weer thuis!

2011-09-19T13:31:00.002+02:00

Rutger de dierenarts is op huisbezoek geweest. Dat hadden we vorige week afgesproken in verband met de luizen die Jop en Romeo hebben. De andere cavia's werden meteen nagekeken. Zo hoefde ik niet met alle dieren te gaan slepen.

Jop: weegt 775 gram dat is wat weinig en hij zit nog onder de luizeneitjes, kreeg weer een spuit. Hij spartelde erg tegen en gilde de hele flat bij elkaar.
Romeo: weegt 1290 gram, mag iets minder. Ook hij kreeg een spuit en gilde de boel bij elkaar.
Sjimmie: weegt 1286 gram, Dat is een mooi gewicht, hij was wat zwaar maar nu is hij mooi op gewicht.Geen luis te zien, dus geen spuit.
Sjors: weegt 1172 gram, moet niet minder worden. Ook bij hem geen luis te zien.
Pluk: weegt 875 gram, dat is voor hem prima, geen luisjes.
Max: 800 gram mag meer zijn. Wel wat luisjes dus ook een spuitje gehad.

Omdat Rutger toch hierheen kwam heeft hij kees en Emy meteen meegenomen dus ze zijn weer thuis! Wat heb ik ze gemist!
Met Kees gaat het prima, we zijn aan het afbouwen met de laxatract.

De pootjes van Emy zien er redelijk uit, het lijkt de goede kant op te gaan.
Maar eten doet ze niet! Dus ze moet nog steeds bijgevoerd worden.
Ze krijgt nog pijnstilling en antibiotica.
Ze voelt zich duidelijk niet lekker.
Misschiend dat ze, nu ze weer thus is, zich wat relaxter gaat voelen.

En zo zitten meneer en mevrouw konijn er nu bij: lekker zacht op oude tuinstoelkussens.

Bericht uit het ziekenhuis

2011-09-18T10:53:00.000+02:00

Gisteravond had ik nog steeds niks gehoord over Emy, dus belde ik zelf, kon het niet meer uithouden! Rutger en Ilse hadden dienst. Rutger belde later terug, het was erg druk geweest.

Stand van zaken: Emy heeft morfine-achtige pijnstilling gehad, maar ze wil nog steeds niet niet zelf eten.
Rutger heeft het hele assortiment groente voorgehouden maar nee.
Dus ze wordt gedwangvoerd en het is niet de makkelijktse patient.
We hadden gehoopt dat ze met sterkere pijnstilling weer ging eten maar dat is dus niet zo!
Waarom ze niet wil eten is onduidelijk.
Ze hebben een experimentje gedaan: 1 pootje ingepakt met zalf onder het verband, het andere niet. Vandaag wordt dan bekeken of er verschil is en dan kunnen we een behandelplan maken.

Rutger zei dat ze misschien nog meer onder de leden heeft.
Emy is niet gecastreerd. Gecastreerd betekent de hele baarmoeder weghalen. Dit wordt heel vaak gedaan uit voorzorg, als de konijnen nog jong zijn, omdat vrouwtjeskonijnen die 3 jaar en ouder zijn relatief vaak baarmoederkanker krijgen. Ik heb toentertijd gekozen om het niet te laten doen. Rutger zou nog extra haar buikje voelen.

Intussen heb ik actie ondernomen om een zachte bodem te maken in het appartement. Mijn zus M. had een goed idee! Ze had nog een oud tuinstoelkussen liggen met losse hoes van katoen. En ik zelf had er ook nog eentje liggen.
Ze heeft het voor mij op maar geknipt en nu liggen de kussens lekker buiten te luchten, de hoes is gewassen en kan Emy als een prinses op de erwt wonen!

Met Kees gaat het gelukkig heel goed, de laxatract wordt afgefbouwd. Ze hebben een schapenvachtje en handdoeken waar ze op zitten. Kees moet af en toe tot de orde worden geroepen, dan graaft hij lekker in de handdoeken. Dat doet hij zo graag. Ik ben heel blij dat ze elkaar hebben!

Vanavond belt Rutger me weer om te vertellen hoe het gaat.
Ik maak me echt zorgen om mijn meisje. Emy is nog nooit ziek geweest. Ze is altijd vrolijk en eet altijd goed.

Ik stuur haar geregeld positieve energie en laat haar weten dat ik bij haar ben.

Kees en Emy in het ziekenhuis

2011-09-16T16:17:00.000+02:00

Emy wilde gisteravond niet eten. Ik probeerde haar te verleiden met allerlei lekkerijnen, maar ze hoefde het niet. Niks voor haar, ze eet altijd alles!
Ik ben meteen begonnen met dwangvoeren, want konijnen moeten altijd eten.
Het geven van de medicijnen gaat op dezelfde manier, met een spuitje zonder naald in het bekje geven.
Dat ging best goed, ik moet haar dan wel in een handdoek houden anders gaat ze er vandoor.
Maar we kregen het samen prima voor elkaar, Emy en ik.
Vannacht ook een paar keer gevoerd en vanochtend meteen de dierenarts gebeld.
Ze voelt zich echt niet lekker!

Rutger keek ook een beetje bedenkelijk naar haar voetzooltjes, niet verbeterd, misschien wat slechter. Het kan zijn dat ze ondanks de pijnstilling teveel pijn heeft en daarom niet goed eet. Ze is weer iets afgevallen en haar keutels zijn veel te klein. De darmen voelden verder wel soepel, maar een beetje leeg.
Plan: sterkere morfine-achtige pijnstilling. De pootjes behandelen met een olie op natuurlijke basis, dat smaakt bitter, misschien blijft ze er dan af.
Hiervoor is ze wel opgenomen en moet minstens 1 nachtje blijven.

Met Kees gaat het weer veel beter, zijn buik voelde zachter dus kunnen de medicijnen afgebouwd worden. Hij is weer lekker zichzelf.
Kees is ter ondersteuning van Emy ook bij de dierenarts gebleven. Die 2 kunnen niet zonder elkaar.

Intussen ga ik nog iets bedenken om op de bodem van de kooi te maken, eigenlijk moet Emy op een waterbedje.
Ik mis de lieverdjes nu al ontzettend, maar ze zijn in goede handen.
Morgen bellen we hoe het gaat.

Dag lieve Remy

2011-09-15T23:43:00.001+02:00

Vanavond met eten geven zag ik Remy in een hoekje liggen, dat deed hij wel vaker.
Hij reageerde niet op mijn gerommel terwijl hij altijd bij het minste of geringste wakker was.
Hij was dood.
Ergens vandaag is het kleine mannetje ingeslapen. Ik was er niet bij.
Hij was zo ontzettend gestrest, ik ben blij dat hij nu écht rust heeft.

Lieve Remy. ook al was je maar heel even bij ons, toch laat je een kleine leegte achter.

Alweer naar de dierenarts!

2011-09-14T23:55:00.000+02:00

Gistermiddag zag Klaartje dat Emy rode voetzooltjes had. Eerder had ik haar al flink zien likken aan haar achterpootjes, maar dacht dat het tijd was voor een grote wasbeurt.
Ik probeerde haar te pakken, wat nog wel lukte, maar toen ik de pootjes wilde inspecteren sprong mevrouw gauw weg.
Ik lokte haar met brokjes weer het hok in en was zo dom om het open te laten staan.
Toen was Emy mooi binnen en zag Kees zijn kans schoon om lekker naar buiten te gaan!

Ik heb de dierernarts gebeld en we konden nog terecht. Intussen had ik Kees weer kunnen vangen.
Wat ik al vreesde: Emy heeft sore hocks oftewel, in goed nederlands, zere hakken.
Meestal komt dat voor bij zware konijnen, wat Emy niet is, als ze op harde ondergrond leven of veel stampen wat Emy ook niet doet. Dat laat ze aan Kees over.

Het appartement is wel met zeil bedekt, maar daar wonen ze al ruim een jaar. Dus waarom ze dat nu ineens heeft? Vorige week met de entingen was er nog niks te zien!
Hoe dan ook: we zijn er op tijd bij.
De zolen zijn kaal en goed rood en wat dik, maar het is nog niet open.
Ze heeft antibiotica gekregen en pijnstilling. Op advies van de dierenarts heb ik een oude deken op de bodem gelegd, zodat het minder hard is.
De medicijnen moet ze minstens 10 dagen hebben.

Emy is niet de makkelijkste, maar met wat kunst en vliegwerk krijg ik de medicijnen toch goed naar binnen.
Kees was ook mee en ik vond zijn keutels weer zo klein. Even zijn buikje laten voelen.
Toch maar weer met laxatract beginnen voor een beginnende verstopping, Hopelijk is het dan met een paar dagen weer over.

Bezoek aan de dierenarts

2011-09-13T12:44:00.001+02:00

Een paar weken geleden ontdekte ik weer luis bij Romeo en Jop.

Op zich kan dat geen kwaad, maar omdat ze daar erge jeuk van krijgen kan het zijn dat de cavia's zich open krabben en wondjes krijgen. Of, nog erger, in een stuip raken en dood gaan.
Dus dat moet behandeld worden.

Ze kregen allebei een spuit Ivomec en dat moet dan 3x herhaald worden.

Jop spong bijna van de behandeltafel, het is zo'n heerlijke druktemaker, ik noem hem onze ADHD cavia.

Maar de spuit onderging hij stoïcijns!
Romeo gilde de hele praktijk bij elkaar toen hij de spuit kreeg.
Vorige week op herhaling. Zelfde verhaal.

Gister was het dus weer zover.

Bij Jop werd wat haar met luizenei getrokken, om onder de microscoop te bekijken of er nog leven in zat. Ja dus!

Weer een spuit en dit keer vond Jop het ook minder leuk. Romeo gilde weer als vanouds.

Romeo is trouwens ietsje zwaar, en mag wel wat gewicht kwijt.
Zijn voetzooltjes zijn een klein beet rood, iets om in de gaten te houden.

Rutger, de dierenarts, vroeg of de andere cavia's geen last hadden. Die had ik zelf behandeld met luiswegdruppels. Rutger komt volgende week huisbezoek, omdat ze u nog verder behandeld moeten worden, net zolang tot er geen levende luis meer te zien is. Dan kan hij de anderen ook allemaal even bekijken.
Luis is dier gebonden, dus deze luis kan wel van cavia op cavia over gaan. Niet op andere dieren of mensen. Een hele geruststelling voor mij!

Izzy is nu ruim een week hier. Ze bijt helemaal niet, ik kan haar rustig oppakken en ze is heel lief!

Dus ze mocht mee op avontuur naar de dierenarts.

Rutger kon haar gewoon pakken en goed bekijken.

Ook even checken of het nou een meisje of jongen is, groot boek erbij met plaatjes, maar dat blijft toch onduidelijk. Dat is bij een hamster erg lastig te zien!

Dus dan blijft ze een meisje.

Ze zag er goed uit, weegt 140 gram, tandjes en vacht zien er goed uit ,een gezonde hamster!

Nieuwe hamster!

2011-09-11T15:32:00.001+02:00

Onze nieuwste bewoner is:

Remy

Gisteren kreeg ik mail van Stichting Klein Geluk.
Daar was een hamster binnengebracht via de dierenarts.De eigenaren wilden het diertje in laten slapen omdat hij bijt. De dierenarts vond dat geen reden en zo is Remy bij Stichting Klein Geluk terecht gekomen.

Volgens zeggen is Remy een mannetje van ongeveer 2 jaar, wat al oud is voor een hamster, dus echt een diertje voor Stichting Jodie. Het is een Russische dwerghamster.
Ik ben hem gisteren meteen gaan halen. Hij zat in een veel te klein kooitje, geen schuilhuisje en vertoont raar gedrag.

De grotere kooi had Klaartje al eerder van de hoge kast gehaald en geïnstalleerd.
Ik wilde hem meteen overzetten: hoe lastig kan het zijn? Heel lastig!
Het kleine ding was paniekerig en ging meeten in mijn vingers hangen, maar echt doorbijten deed hij niet. Intussen heb ik al vaker hamsters in mijn vingers gehad en schrik daar niet meer van, dus hij liet ook weer gauw los.
Uiteindelijk is het toch gelukt en Remy ging heel druk de kooi verkennen. Hij maakt rare geluidjes. Nog nooit gehoord van een hamster, het lijkt wel of hij met zijn tandjes knarst.
Hij hamstert niet, gaat open bloot ergens liggen, maakt geen nestje, is steeds wakker en kijkt dan paniekerig naar boven.

Nu hoorde ik dat waar hij woonde het altijd heel druk was met veel kinderen die hem vaak wilden aaien en dan beet hij.
Ik denk dat hij nooit echt rust heeft gehad. En daar word je gestoord van, óók een hamster.

Eten doet hij wel, maar groente laat hij liggen, dat kent hij niet denk ik. Ik geef het wel steeds. Misschien went hij er nog aan.
Ik zie wel hoe het verder gaat met de kleine man, hier krijgt hij zijn welverdiende rust en dan hoop ik dat hij wat minder gestrest wordt.

De onderstaande foto's zijn niet geweldig, het is lastig om het mannetje goed op de foto te krijgen.

Brokjes lust Remy wel!

Schatje he!

Deze foto is met flits gemaakt, vandaar de andere kleur.

Welkom Remy!

Het doel is bereikt!

2011-09-07T13:30:00.001+02:00

Na maanden voorbereidingen presenteer ik met grote trots en vreugde:

Stichting Jodie

Een tijdje terug kreeg ik het idee om een Stichting op te richten. Het zaadje plofte in mijn hoofd en hart en ging groeien.
Het werd bemest en kreeg water. Het groeide uit tot een klein plantje, stond even droog en nam toen een groeispurt.
Het zaadje is nu een volwaardige mooie plant geworden!

Het hele groeiproces ging met groeistuipen gepaard.

Er waren natuurlijk zakelijke dingen te regelen en er moest een website komen.

Handtekening bij de notaris! (foto gemaakt door Sharon)

De troste persoon achter Stichting Jodie (foto gemaakt door Sharon)

Daar moet op gedronken worden! (foto gemaakt door Sharon)

De website maken was niet alleen een creatief proces. Ik kwam daarin zoveel tegen van mezelf. Heel mooi om dat allemaal mee te maken.

Voor mij is dit een stap verder in: durven laten zien waar ik voor sta. Het lijkt erop dat deze blog een voorloper was.De Stichting is het vervolg en gaat een stap verder.
Het voelt zo ontzettend goed!
Ook een beetje spannend, want vandaag laat ik het de hele wereld weten!

Ik wil ook graag een paar mensen bedanken die me enorm geholpen hebben met het realiseren van de website.
Voor de teksten: Sharon, Dirk en Anna
Voor het maken van het logo: Peter
Voor het realiseren van de website: Dirk

www.stichting-jodie.nl

De operatie van Pluk

2011-09-06T15:51:00.002+02:00

Vandaag is Pluk geopereerd.
Hij had al ruim een jaar een bult bij zijn tepel, maar dat was niet zorgwekkend.
Intussen is die bult zo gegroeid en stond er zoveel spanning op dat Rutger het toch verstandig vond het ding weg te halen.
Hij probeerde eerst er vocht uit te halen, maar dat lukte niet.

Omdat Pluk al oud is (7 jaar en 4 maanden) aarzelde ik even, maar hij is verder zo goed gezond dat we het wel aandurfden.
Ze hebben alles goed weg kunnen halen, het was een lelijke bult.
De oude man is net thuis en dook meteen het hooi in en ging lekker zitten eten. Hij kijkt nog een beetje lodderig van de narcose, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt.
Hij krijgt nog een dag of 3 pijnstilling en ik moet in de gaten houden of hij goed blijft eten en of de wond mooi mooi geneest.

Na een operatie worden de dieren onder een warme lamp gezet om weer op temperatuur te komen.
Max was ook mee ter ondersteuning en heeft ging ook eens lekker onder die lamp liggen!

Nieuwe bewoner!

2011-09-05T14:59:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag is er weer een hamster hier komen wonen.

Izzy

Izzy is een Syrische hamster. Ze is geboren in april 2011. Ze heeft halflang haar en is iets groter dan een normale Syrische hamster.

Ze zat in de opvang Stichting Klein Geluk.

Ze is erg druk en angstig en heeft daardoor de neiging te bijten.

Een echte uitdaging voor mij.

Izzy moet nog erg wennen en heeft al 2 socialisatielessen gehad.

Rustig ruiken aan mijn hand, dat deed ze zonder bijten!

Ik kon haar al voorzichtig een beetje aanraken én ze eet gewoon uit mijn hand.

Voorlopig herhalen we deze les tot ze wat minder angstig is.

Kilometers maken

Huis ontdekken

Lekker eten.

Ik vind het erg gezellig om weer een hamster in huis te hebben.

Welkom Izzy!

Een droom, een wens, een doel.

2011-08-13T10:29:00.000+02:00

Het is wat stil hier.
Ik ben heel druk bezig met het verwezenlijken van een droom, een wens, een doel. Het is maar hoe je het noemt.
Al mijn energie gaat daarin zitten, maar ik krijg er ook heel veel energie van!
Ik heb weer zin om op te staan en de dag te beginnen.
Het voelt zo ontzettend goed!

Heel binnenkort hoop ik jullie te kunnen vertellen dat die droom uitgekomen is!

andijvie feest

2011-07-31T01:09:00.000+02:00

Dag lieve Billy

2011-07-25T16:51:00.001+02:00

Billy kwam hier een paar jaar geleden vanuit de opvang wonen samen met Beertje. Beertje overleed ruim een jaar geleden plotseling.
Omdat Sjimmie ook alleen woonde heb ik Billy en Sjimmie toen gekoppeld en dat was een succes.
Ze hadden het fijn en gezellig samen.

Billy was een peruviaan, een langharige cavia, ik noemde hem ook wel onze beatle. Hij was zelf apetrots op zijn hippe kapsel. Hij werd een tijd geleden ziek, plaste bloed, er zijn onderzoeken gedaan en er werd ontdekt dat er ergens een bult in zijn buik zat. Waar precies of wat het was wisten we niet,vermoedelijk bij zijn blaas of nieren.

Sinds die tijd ging het op en af met hem. Hij viel veel af, soms had hij een dip, dan kreeg hij een injectie of pijnstilling en voerde ik hem bij en zo kwam hij er weer bovenop en was weer vrolijk. Ik vond het een wonder.

Samen bedelen om eten

Billy kon heerlijk zeuren om eten, en produceerde dan een ernorm kabaal, hij was stapelgek op tomaat en niet de rustigste cavia, beetje een stressvol tiepje, maar erg lief.

Tot hij afgelopen vrijdag ineens ziek werd.
Hij at en dronk niet meer en werd steeds slapper, ik gaf hem nog drinken, pijnstilling en eten, wat er met moeite inging. Ik had echt het gevoel dat het einde nabij was en heb op mijn eigen manier afscheid van hem genomen en liet hem weten dat het goed was geweest, dat hij los mocht laten.
Sjimmie zijn vriendje heeft hem het hele week-end ondersteund, die voelde feilloos aan wat er aan de hand was. Hij lag steeds dicht bij bij hem en leende zich als kussen.

Sjimmie als zacht kussen

Nog even fijn bij elkaar

Vanmiddag had ik een afspraak gemaakt bij de dierenarts om Billy uit zijn lijden te laten verlossen.Een paar uur voor die tijd pakte ik hem nog even op, hij hield zich helemaal slap. Ik probeerde nog of hij wat wilde drinken, maar hij kon niet meer slikken. Een paar minuten later is hij in mijn armen rustig vertrokken naar de regenboogbrug.

Billy is 4 jaar en 7 maanden oud geworden.

Bedankt Billy voor de fijne tijd die je ons gegeven hebt, rust maar lekker uit nu.

Extra aandacht voor het welzijn van konijnen

2011-07-23T16:33:00.000+02:00

Gisteren zag ik een filmpje wat ik zeer ontroerend vind.
Even wat extra aandacht voor deze lieve, leuke, geweldige en helaas vaak verwaarloosde dieren.

Tekst die je ziet:

* Het begint vaak zo ... (luister naar de tekst van het liedje "Because a hutch is not enough ... Once a day you throw me food, I'm invisible for you")
* Anders dan katten en honden kunnen konijnen zelf geen aandacht opeisen, dus ze worden vaak genegeerd / vergeten.
* Konijnen zijn de meest verwaarloosde huisdieren in NL. Het zou makkelijk veel beter kunnen als....
* Tamme konijnen moeten worden gecastreerd en gevaccineerd.
* Konijnen moeten als gecastreerde (& gesteriliseerde) paartjes worden gehouden. Een opvang kan u helpen een vriend(innet)je te vinden...
*De minimum afmetingen van een hok zijn 2.00x0.60x0.60m (in verhouding) met een 2.50m ren. Als u deze minimum huisvesting niet kunt geven, neem ze dan a.u.b. niet in huis!
* Dit (nieuwsgierig kegeltje zitten) kan hij niet in een hokje...
* U kunt de huisvesting altijd verbeteren door er een veilige ren aan te koppelen...
* Konijnen moeten ten allen tijde toegang hebben tot hooi of gras.
* Zorg a.u.b. goed voor uw konijn(en).

Klik hier om het filmpje te bekijken

Simone......

Nieuwsflits

2011-07-20T15:08:00.000+02:00

Sjors
Eet weer goed zelf en krijgt 2x per dag pijnstilling, de keutels zien er goed uit. Zijn gewicht blijft zorgelijk, maar hij is wel weer fitter.

Kees
Maandag was er nog niet veel verbetering, dus weer naar de dierenarts, hij krijgt nu ook laxeermiddel.
Zijn darmen zijn nog niet goed op gang, hij eet slecht zelf.
Keutels zijn veel te klein.
Iedere dag kam ik zijn baard 2 x. Wat een haar! Er komt geen einde aan!

Billy
Hij had vanmogen weer bloed bij de urine.

Simmie
Is pas geknipt en ik zag wat kale plekjes, niet echt iets om zorgen over te hebben denk ik. Het afvallen gaat niet zo goed.

Romeo en Jop
Doen het heel goed en zijn een gezellig stel

Pluk en Max
Ook gelukkig saampjes, Pluk slaapt veel, maar ja hij is dan ook hoog bejaard!

Drukte in de dierentuin
Het kastje waar de hamsters op stonden was zo kaal. Alle dierentuindieren staan nu gezellig bij elkaar.

Persoonlijk
Gisteren was dan de eerste controle na de rugoperatie. De foto zag er goed uit, over 3 maanden weer terug.
De reuma is actief, wat jaren geleden is en ik ben er echt ziek van geweest. Ik een injectie gehad om me er doorheen te helpen.

De Nijmeegse 4-daagse
Deze is gisteren van start gegaan, het grootste wandelfestijn ter wereld.
Meer weten? klik hier

Dit was het nieuws

Sjors en Kees in hongerstaking

2011-07-15T18:04:00.000+02:00

Gister met Sjors naar de dierenarts, omdat hij helemaal niet meer wilde eten en hij heeft slijm bij zijn poep.
Ik heb geen bloed meer gezien in de urine.

Ilse stelde voor om te stoppen met de antibiotica, omdat dat ook slecht voor de darmen is. Hij heeft het nu een week gehad, dus hopen we dat de infectie, als hij die al had, weg is.
Ik voer hem 5x per dag en dan maar hopen dat hij zelf weer gaat eten.
Ook maak ik hooithee zodat hij lekker vocht binnenkrijgt, want drinken doet hij ook niet!

Gisteravond gedroeg Kees zich weer vreemd. Hij wilde niet naar binnen en toen hij eindelijk opgehokt was ging hij meteen liggen. Normaal gaat hij eerst plassen en dan valt hij aan op de bak met biks.

Weer een verstopping dacht ik, dus cisaral gegeven (darmstimulatie), carprofen (pijnstilling) en bijgevoerd met Science Recovery. Ook voelde zijn buik wat hard.
Hij zat daarna echt te trillen en wilde ook niet bij Emy liggen.
Vannacht eruit om nog eens te voeren en wat meer medicijn te geven, want ik had hem te weinig gegeven, de dosis voor een cavia., tsja, rekenen is niet mijn sterkste kant!
Vanmorgen vroeg weer gevoerd, met veel moeite, want het spuitje ging heel stroef.
Meteen om 9 uur de dierenarts gebeld.
Viendin J. kon niet mee, dus vroeg ik of hulp/vriendin K. mee kon en wilde.
Gelukkig was dat zo!

Rutger zei dat ik het zelf wel wist, maar ja ik wil altijd toch even een goede diagnose.
Conclusie van Rutger: maag zit te vol, beetje gasvorming ook. Rechter bovenkant zit een heel klein haakje op zijn kies, maar dat is nog niet verontrustend.
Rutger heeft hem primerid gegeven dat werkt op een ander deel van de darmen dan cisaral.
Behandelplan: 3x per dag cisaral, 2x per dag pijnstilling en om de 3 uur voeren zolang hij zelf niet eet.
Een konijn moet altijd eten, net als een cavia, anders gaan de darmen stil liggen en kunnen ze binnen 24 uur doodziek zijn en dood gaan.

Ik vroeg nog nieuwe spuitjes en wat een feest! Die gaan lekker soepel, fijn voor mij en de diertjes!
Zo hopen we hem er dan weer doorheen te slepen!
Ik ben er wel weer op tijd bij denk ik, maar voorlopig zijn we wel even druk met hem.
Maar dat doe ik graag, ik moet er niet aan denken dat Emy haar lieve vriendje zou moeten missen!

Ik moet ook steeds denken aan vorig jaar toen Kees maanden liep te sukkelen. Ik was geopereerd en daarvóór was hij al onder behandeling voor een verstopping die almaar erger werd. Terug uit het ziekenhuis verder behandeld, hij is ook nog opgenomen geweest en ik was erg bezorgd om hem, omdat het zolang duurde.
Toen heb ik Piek Stor de dierentolk ingeschakeld en dat was voor mij weer een prachtige ervaring!
De wijze les van Kees neem ik nu weer ter harte.
Hier kun je lezen hoe dat gesprek met Kees ging

Onze Sjors

2011-07-07T16:56:00.001+02:00

Hoewel ik alleen leef, tenminste, zonder menselijke partner, is hier alles "van ons".
Dat heb ik van thuis uit meegekregen, (nee dit is geen reclame voor Peijnenburg hoewel ik ook dát van thuis uit heb meegekregen, elke dag bij de koffie een plak ontbijtkoek) echt Brabants.
Mijn ouders komen uit Oosterhout bij Breda en zijn lang geleden naar Nijmegen gekomen. Daar ben ik geboren maar ik voel me altijd meer Brabants en strikt genomen heb ik natuurlijk ook zuiver Brabants bloed door mijn aderen stromen. Gewoon rood.

Hoe dan ook: onze Sjors is vandaag op de foto gezet. Dit is de buitenkant, maar natuurlijk heb ik het over de binnenkant, wel zo belangrijk.

Hij is al lange tijd niet orde, valt af, eet wel, maar is toch niet helemaal zichzelf en we konden niks vinden.
Afgelopen maandag had hij bloed geplast, dus ik was bijna blij: een symptoom waar we wat mee kunnen!

Op de foto is er geen blaassteen te zien, ook geen uitzaaiingen (Sjors is al 2x geopereerd aan gezwellen). Urine onderzocht, wel sporen van bloed inderdaad en de urine is slecht geconcentreerd.
Ook weer flink afgevallen en ik kan het ook goed zien aan het mannetje.
Hij had wel genoeg praatjes zei Rutger en ja hij niet echt doodziek, maar duidelijk niet in orde.
Behandelplan: 10 dagen antibioticakuur.

Er is er 1 jarig hoera hoera, dat kun je wel zien....

2011-07-05T19:31:00.002+02:00

....dat ben ik zelf!

Ik twijfel om mezelf eens in het zonnetje te zetten, maar ik voel me sinds jaren weer eens echt het feestvarken, dus dacht ik: ik doe het gewoon!

48 Jaar geleden om 7 uur in de ochtend kwam ik ter wereld en vanmorgen om die tijd lag ik te mijmeren hoe dat voor mijn ouders geweest moet zijn.

Apart idee.

Ik vier het niet echt, geen huis vol mensen, maar ik word niet vergeten en dat voelt goed eerlijk gezegd!
Vorig jaar ging ik met een vriendin een terrasje pikken, maar ik kreeg een leuning van een stoel in mijn am en daardoor kwamen we op de EHBO terecht waar mijn arm gehecht moest worden. Ook kwam door die gebeurtenis duidelijk naar voren dat ik er psychisch tamelijk doorheen zat en ik heb daarna hulp gezocht.
Het is een heftig jaar geweest, een paar operaties, onzekerheid over de toekomst, mijn vader die vaker naar het ziekenhuis moest en nog veel meer.
Vorige week heb ik met spoed bloed laten prikken omdat ik ziek was. het was onnduidelijk wat er aan de hand was/is, maar met wat meer medicatie is het nu redelijk onder controle.

Feestelijk kastje

Mijn persoonlijke nieuwjaar begint dus goed en ik zie het weer wat zonniger in allemaal.

Vanmorgen werd er een prachtige bos bloemen van mijn zus en zwager gebracht, ik heb sms-jes, kaartjes, e-cards gehad, telefoon en via sites waar ik lid ben felicitaties. Voelt erg feestelijk!

De bloemen, mooi he? Ik hou van roze:-)

Mijn hulp en intussen een beetje vriendin K. kwam vanmorgen met 1 van de leuke knuffels van het WNF als kadootje en ze ging met me mee om bloed te prikken. Daar heb ik ons getrakteerd op een lekker kopje cappucino en een (grote!) appelpunt mét slagroom natuurlijk!

Ik voel me weer in de lift omhoog zitten!
Nu is het zaak om niet te snel omhoog te willen, maar alles rustigaan weer op te bouwen.
Ik kom er wel, waar dat dan ook is!

Dag lieve Josje

2011-06-27T14:11:00.000+02:00

Josje was een Russische dwerghamster. Ze kwam uit de opvang hier wonen. In het begin beet ze heel erg en schrok overal vreselijk van. Met veel geduld en tijd heb ik haar weer het vertrouwen kunnen geven en ze heeft nooit meer gebeten. Wel zo prettig voor mijn vingers want hamstertandjes zijn erg scherp!

Josje klom graag omhoog de tralies in, zoefde door de buizen omhoog en omlaag en rende als een sprintertje in haar radje. Bij mijn filmpjes kun je haar in actie zien.

Zelfs toen ze amper meer kon lopen wilde ze nog haar rondje maken. Ze at goed en graag en was vaak overdag op om even wat lekkers te halen en een rondje te rennen.

Haar favoriete eten was paprika.

De laatste tijd ging het meisje hard achteruit ze was al oud en vanmorgen vond ik haar met haar kopje op een stukje paprika, ze ademde nog en nam nog een hapje. Een uurtje later was ze dood, rustig ingeslapen.

Josje is 2 jaar en 2 maanden geworden, een mooie leeftijd voor een hamster.

Dag Josje, je was een lieve hamster, bedankt voor de leuke tijd!

Pinksteren

2011-06-12T10:54:00.000+02:00

Altijd als het Pinksteren is plopt het liedje van Leen Jongewaard in mijn hoofd.

Op een mooie Pinksterdag
Als 't even kon
Liep ik met m'n dochter aan het handje in het parrekie te kuieren in de zon
Gingen madeliefjes plukken, eendjes voeren, eindeloos
Kijk nou toch je jurk wordt nat, je handjes vuil en papa boos

Vader was een mooie held, vader was de baas
Vader was een duidelijke mengeling van onze lieve Heer en Sinterklaas
Ben je bang voor 't hondje, hondje bijt niet
Papa zegt dat hij niet bijt
Op een mooie Pinksterdag, met de kleine meid

Als het kindje groter wordt, roossie in de knop
Zou je tegen alle grote jongens willen zeggen "handen thuis en lazer op"
Heb u dat nou ook meneer, jawel meneer
Precies als iedereen
Op een mooie Pinksterdag
Laat ze je alleen

Morgen kan ze zwanger zijn
'k Kan ook nog vandaag
't Kan van de behanger zijn of van een Franse zanger zijn
Of iemand uit Den Haag
Vader kan gaan smeken en gaan preken tot hij purper ziet
Vader zegt "pas op m'n kind, dat hondje bijt"
Ze luistert niet

Vader is een hypocriet
Vader is een nul
Vader is er enkel en alleen maar voor de centen en de rest is flauwekul
Ik wou dat ik nog 1 keer met mijn dochter aan het handje lopen kon
Op een mooie Pinksterdag samen in de zon
Op een mooie Pinksterdag samen in de zon
Samen in de zon

Een goed stel

2011-06-11T12:41:00.000+02:00

Romeo en Jop zijn een goed en lief stel geworden. Onderstaande foto's zijn genomen toen ze samen bij mij op schoot zaten. Ze kibbelen wel eens zoals een goed stel dat doet, maar echt ruzie is er nooit. Ze eten samen gemoedelijk uit 1 bakje en Jop daagt Romeo vaak uit. Ze springen (popcornen heet dat bij Cavia's) van plezier en ik ben erg blij dat het zo goed gaat met de 2 mannen en ze gezellig saampjes leven!

Lief

zwart-wit...bruin-wit

Romeo

Jop

Gedicht

2011-06-08T20:24:00.001+02:00

Denken;
druk in mijn hoofd
Dromen;
plannen voor de toekomst
Delen;
vertellen en adviezen vragen.

Twijfel;
wil ik dit echt?
Onzekerheid;
is het haalbaar?
Ongeduld;
mijn lijf werkt niet mee.

Dan zijn daar vrienden
met hun enthousiasme
hulp en ideeën
en begint de energie weer te stromen.

Dit schilderij is gemaakt door Theo Knoop.

Het symboliseert voor mij de levensenergie.

Een flat in een flat in een flat deel 2

2011-06-04T19:41:00.002+02:00

Pluk en max in beeld

2011-06-02T11:29:00.000+02:00

Dag lieve Pip

2011-05-26T16:22:00.000+02:00

Even na 12 uur vanmiddag belde Rutger over Pip. Ze hadden de luchtcontrastfoto gemaakt en de steen zat niet in de blaas, wel er vlakbij, maar opereren gaf zo'n grote risico's dat hij dat niet aandurfde. En er was ook klakafzetting te zien op zijn nieren. Eigenlijk was ik niet echt verrast want ik had de hele week al een slecht gevoel en buikpijn.
Maar wat nu te doen?

Pip was nog onder narcose en ik had de keus: bij laten komen, mee naar huis, medicijnen en pijnstillers tot het niet meer gaat. Beter zou hij niet meer worden en het zou alleen maar erger worden.
Of, nu hij toch lekker ligt te slapen, in laten slapen.
Dat laatste heb ik laten doen. Dat leek me het beste voor Pip zelf.
Ik wilde wel nog afscheid nemen, want ik had Pip maandag gebracht en niet meer gezien.
Vriendin J. kon mee en terwijl Pip lekker rustig lag te slapen heb ik zo afscheid genomen, op mijn manier, hem van alles ingefluistert en ik voelde dat het de goede beslissing was.

Teddie en Pip net samen hier; nu weer samen op de regenboogbrug

Pip kwam hier samen met Teddie uit de opvang. Hij was toen 5 maanden ongeveer. Ze vochten nogal en ik heb ze uit elkaar gehaald.
Pip heeft even bij Sjors gewoond, maar ook dat was geen succes.
Laatste poging was om hem vriendjes met Jop te laten worden, maar dat zagen ze ook niet zitten.
Sindsdien woonde hij alleen. Ik had het idee dat hij dat ook wel goed vond.

Pip als duiveltje

Pip was een lieve cavia die erg van knuffelen hield. Hij was wat schrikkerig als hij in zijn eigen hok zat, maar eenmaal op schoot genoot hij van de knuffelbeurten en kon ook heerlijke caviakusjes geven. Knippen van zijn lange haren en nagels vond hij minder leuk en hij kon zich dan aardig verzetten.
Hij had echte rode oogjes en daardoor leek hij wel een duiveltje af en toe.
Lange tijd heeft hij goed gegeten en at alles graag. Sinds maart ongeveer veranderde dat, begon hij te sukkelen, slecht te eten en af te vallen.
Pip is 1 jaar en 3 maanden geworden.

Pip doet ook weer mee met het welzijnsonderzoek voor kleine zoogdieren.

Dag lieve Pip ook jij was nog zo jong en ik zal je erg missen!

Pip

2011-05-25T12:41:00.000+02:00

Er waren wat technische problemen hier met de site van Blogger, daarom wat later nieuws van Pip.

Maandagmiddag zijn we met hem op controle geweest bij de dierenarts vanwege zijn blaasontsteking.
Ik had het idee dat het niet over was, ik had nog wat bloed gezien en zijn buikje is nat van de urine en hij valt nog steeds af.

Rutger ontdekte inderdaad nog bacterieën en stelde voor om een foto te maken om te kijken of er een blaassteen te zien is.
Dat vond ik een goed idee en Pip is meteen daar gebleven en werd vertroetelt door een stagiaire die Pip heel lief vond. Dinsdagmiddag hebben we contact gehad.
Er zit inderdaad een blaassteen. Het is niet helemaal duidelijk of die in de blaas zit. Als het in de blaas zit kan dat met een operatie verwijderd worden. Als het in de urether zit, dan is dat niet mogelijk.
Nu stelde Ruger voor om een luchtcontrastfoto te maken. Dan wordt de blaas opgeblazen met lucht en kunnen ze hopelijk zien of die steen daar zit. Dat gaat natuurlijk onder narcose. Als dat zo is dan gaan ze meteen door met opereren.
Nu kan dat pas donderdagochtend dus mijn mannetje is daar gebleven want van dat heen en weer gesleep wordt hij ook niet blij, maar ik mis hem wel en spannend vind ik het ook.

Blaasproblemen komen vaak voor bij cavia's. Uitgebreide uitleg over blaasproblemen kun je hier lezen. Dat kan komen door de voeding, als er veel calcium in zit heb je meer kans op blaas/nierproblemen. Ook de verhouding fosfor/calcium is belangrijk. Het kan ook erfelijk zijn en in aanleg aanwezig.
Omdat de nieren van Teddie en Rover na onderzoek niet helemaal goed bleken te zijn en Billy waarschijnlijk een tumor heeft bij de nieren en nu Pip weer een blaassteen, hebben we het erover gehad. Kan het aan het voer liggen wat ik geef? Hoe is de samenstelling van het voer?
Het is een heel gedoe en gezoek.
Ook in groenten zit calcium en in water dus ook. Nu blijkt dat we hier in Nijmegen vrij hard water hebben, dus veel kalk.

Wat de groentes betreft zit ik wel goed (lijst met calcium en fosforwaardes) en ik geef ze allemaal veel minder brokjes. Overstappen op ander voer is financieel bijna niet te doen voor mij.
Doordat Teddie en Rover uitgebreid onderzocht zijn na hun dood komen ze er misschien nog achter of een bepaald soort voer invloed heeft. Daarom vind ik die onderzoeken ook nuttig.

sporten met Josje

2011-05-21T22:10:00.000+02:00

Een flat in een flat in een flat

2011-05-19T17:30:00.000+02:00

Billy

2011-05-16T19:40:00.000+02:00

Het gaat niet goed met Billy. Hij is al tijden ziek en heeft vermoedelijk een tumor bij zijn nieren. De laatste maanden ging het prima met hem, hij bleef lekker op gewicht en at goed. Gisteravond zag ik dat hij niet zichzelf was en hij wilde zelfs geen tomaat, terwijl hij daar helemaal dol op is. Ik heb hem met veel moeite wat dwangvoer gegeven en pijnstilling.

Billy (foto gemaakt door Bianca)

Vanmorgen was het niet beter en dus maar weer naar de dierenarts. Die onderzocht hem uitgebreid en was ook niet blij. Billy heeft waarschijnlijk bloedarmoede, oorzaak kan komen van nierproblemen. Hij heeft een vitamine B injectie gehad en primperan om de eeetlust op te wekken en de darmen te stimuleren. Ik kreeg er bijna geen voer in vanmiddag en als hij niet meer eet, dan houdt alles op.
Nog gesproken over mogelijkheden: scans maken of opereren, maar dat vind ik allemaal te ver gaan in het geval van Billy. Bovendien is hij nu zo zwak en ik heb ervoor gekozen het hierbij te laten, tijden terug al. Proberen of hij nog wat opknapt met wat kunst en vliegwerk en hopen dat ik wat eten bij hem naar binnen krijg.

Omdat er hier steeds bij de cavia's nier/blaasproblemen voorkomen ging ik eens nadenken (jaja) of dat misschien aan het voer kan liggen. Rutger wist dat zo niet en ging het navragen.
Ook vroeg hij nog naar Pip, die mag ook pijnstilling bij zijn AB kuurtje.
Max is klaar zover, en eet goed, maar blijft afvallen, daar doen we verder niks aan, we zouden niet weten wat.

Er is ook nog goed nieuws: Sjimmie was te zwaar en moest afvallen. Omdat hij mee was vanmiddag als vriendje van Billy, heeft Rutger hem meteen even gewogen en hij is al 100 gram afgevallen! Dat gaat dus goed!

Bij de.......dierenarts

2011-05-12T19:58:00.000+02:00

Vandaag was het weer tijd voor een bezoek aan de dierenarts.
Pip, die al langere tijd niet helemaal in orde is, begon dinsdag bloed te plassen: niet goed!
En Max is al langere tijd aan het afvallen en word ontzettend mager. Hij weegt nog maar 650 gram!
Bij beide mannen was na eerdere onderzoeken niks te vinden.

Vriendin J. heeft ons opgehaald en ik kon met behulp van 2 krukken wel mee gelukkig.
Bij de dierenarts heb ik eerst de meegbrachte taart en een kipkadobon gegeven met een bedankkaartje. Dit omdat ze tijdens mijn ziekenhuisverblijf voor Romeo, Rover en Pip gezorgd hadden. Geheel kosteloos!

Max

Max werd in zijn bekje gekeken door Rutger, wat hij niet gappig vond en Rutger dacht toch te zien dat er een kies in het tandvlees drukte. Dat kan dus nogal pijn doen waardoor hij dan minder gaat eten. Nu is hij meteen daar gebleven, samen met Pluk zijn vriendje, en morgenochtend gaat hij onder narcose.Op die manier kan er echt goed naar het gebit gekeken worden en of daar de problemen vanaan komen. Ik hoop het wel, dan is dat vrij simpel op te lossen en is het duidelijk. Wel weer spannend ons kleine ventje onder narcose.

Pip in camouflage

Pip zijn urine is meteen onderzocht onder de microscoop. Er zitten flink bacterieën in en het is dus waarschijnlijk een blaasonsteking. Behandeling: 10 dagen 2 x daags antibiotica en dan controle.

Toen we weggingen werd ik door Rutger en een stagiaire uit de stoel geholpen, heeft vriendin J. de auto voorgereden, de assistente hield de deuren voor me open; ik voelde me een echte VIP.

Romeo en Jop in beeld

2011-05-08T20:07:00.000+02:00

Samen op schoot

toch wel knus

psssttt Romeo?!!

Zie je dat???

Nieuwe vriendschap?

2011-05-06T20:35:00.000+02:00

Jop onze jongste cavia en inmiddels ook alweer een jaar, zeurt me al tijden de oren van het hoofd omdat hij graag een vriendje wil. Ik had hem vorig jaar uit de opvang meegenomen als vriendje voor Teddie, maar dat ging niet goed samen. Sindsdien woont Jop alleen. Jop is een snelle, drukke cavia en tamelijk dominant, hij speelt graag de baas.
Het leek mij het beste om even te wachten tot hij volwassen was en uitgepubert, dan zou hij een jong vriendje kunnen krijgen.
Maar nu Romeo ineens alleen zit doordat Rover overleden is, dacht ik dat het de moeite waard is om die 2 bij elkaar te zetten en te kijken of ze het samen gezellig kunnen hebben.

De eerste kennismakings rituelen

Afgelopen woensdag is vriendin S. me komen helpen met het koppelen. Eerst hebben we de 2 mannen in een deel van het konijnenverblijf gezet. Dat is voor de 2 mannen cavia's neutraal terrein. De eerste kennismaking ging vrij rustig.
S. maakte intussen het verblijf waar Romeo woonde met Rover goed schoon, cavia's hebben een geweldig reukvermogen en het is met een koppeling belangrijk dat het nieuwe huis niet naar 1 van de 2 ruikt.
De mannen gingen al gauw samen in het schoongemaakte verblijf en afwachen maar.

Wie ben jij?

Na een tijdje werden ze wat losser naar elkaar toe en nam het gewone gepiep, kontwiebelen en proberen elkaar te bespringen toe. Dat is allemaal gewoon gedrag om elkaar te imponeren. Intussen gunnen ze elkaar wel de rust om lekker te liggen en te eten.
Dat is ook belangrijk anders raken ze teveel in de stress.

Als je goed kijkt zie je Jop achter Romeo liggen

Sinds gisteren zijn ze ook aan het klappertanden naar elkaar toe, dat is dreigen en waarschuwen. Jop daagt Romeo flink uit en Romeo doet dat soms ook naar Jop toe. Het is echt een strijd om de macht, op een gegeven moment moet 1 van de 2 de handdoek in de ring gooien. Dat kan een tijdje duren en soms worden 2 cavia's het nooit eens.
Romeo is wat rustiger, maar laat zich niet op de kop zitten door Jop.
Af en toe is het heel rustig en liggen ze vlakbij elkaar te rusten, dat vind ik een goed teken. En ik heb ze zelfs al betrapt dat ze samen in 1 huisje bij elkaar lagen.

Ik vind het mooi om te bekijken hoe dieren hun eigen rituelen hebben en op hun geheel eigen wijze met hun eigen karaktertjes het wel of niet eens worden.
Ik hoop natuurlijk het laatste, maar heb daar geen invloed op verder.

Dag lieve Rover

2011-05-01T18:58:00.000+02:00

Rover kwam hier als klein mannetje van een paar weken oud als vriendje voor Romeo. Het klikte meteen tussen die 2 en ze zijn altijd dikke vriendjes geweest.

Rovertje een paar weken oud meteen goede maatjes met Romeo

Rover was Rovertje, omdat hij wat aan de kleine kant was. Hij had altijd wat problemen met zijn ademhaling waarvoor hij vaker behandeld is, maar steeds waren we er op tijd bij en knapte hij weer lekker op.
Vorig jaar had hij ineens een scheef koppie, hoe dat kwam weten we niet.
Sindsdien had hij ook een vies oogje wat ik 2x per dag schoonmaakte en zijn neusje hield ik ook goed open met spuiten en druppels.

Lekker bovenop de groenteschotel zitten

Rover was een vrolijke cavia en ik moest vaak lachen om zijn rare fratsen. Soms was er een kibbelpartijtje tussen hem en Romeo, maar ze waren dol op elkaar.

Zoals jullie in het blog hiervoor kunnen lezen, ging het ineens slecht met hem en nu, toch heel snel en plotseling, is mijn kleine mannetje niet meer op deze aarde en vertrokken naar de regenboogbrug.
Rover is 2 jaar en 4 maanden geworden.

Ook Rover laat ik meedoen met het onderzoek waar Teddie aan meegedaan heeft. Ik vind het fijn om de wetenschap te helpen om wat meer over cavia's te leren en voor mezelf wordt misschien ook één en ander duidelijk wat hij allemaal mankeerde. Morgen wordt hij opgehaald.

Dag lieve Rover je was een prachtventje, ik heb genoten van de tijd dat je bij ons was.

Rover is erg ziek

2011-05-01T15:12:00.001+02:00

Vrijdag vond ik Rovertje wat tammetjes, het is een vrolijk mannetje met altijd praatjes. Ik heb hem gewogen en hij was 50 gram afgevallen! Goed in de gaten houden dus dacht ik.
Gisteren was hij nog stiller, weer gewogen en weer afgevallen. Hij had diaree en best flink.
Dat is erg gevaarlijk voor een cavia, voor je het weet drogen ze uit.
Ik heb een week-end arts gesproken, maar daar had ik weinig aan. Ik stelde wat dingen voor en hij zei steeds, ja dat kun je doen.
Dus zelf aan de slag.

Gek genoeg heb ik nog nooit een dier met echte diaree gehad en de oorzaken kunnen legio zijn. Eerste zorg was: de diaree stoppen en zorgen dat Rover genoeg vocht en eten krijgt. Gelukkig heb ik intussen veel gelezen en via internet is er veel te vinden. Ook nog gebeld met A. van de caviaflats, die heeft ook veel cavia's.

Vriedin J. heeft Norit gehaald, dat mag een cavia ook hebben om de schadelijke stoffen uit het lichaam te werken. Daarnaast heb ik pro-biotica gegeven, dat is om de darmbalans te herstellen. Ook gevoerd met Recovery, daar zitten veel vezels in en hooithee gemaakt (hooi even goed weken in kokend water en dan afgieten) en gegeven voor het extra vocht.
Intussen eet Rover helemaal niet meer zelf.
Hij krijgt geen groenvoer maar hij wil ook niks. Zelf zijn vitamine C tabletje wat hij heel lekker vind, neemt hij niet. Dat doe ik dus door de recovery.

Vannacht elke 3 uur opgestaan om te voeren. Hij eet wel wat ik geef, maar laat zijn kopje hangen en ik moet opletten dat ik het goed in zijn bekje geef, want anders laat hij alles eruit lopen. De diaree is al over, dus ik geef geen Norit meer. Maar er komt nu ook geen ontlasting volgens mij.

We zijn intussen naar de dienstdoende dierenarts geweest, een andere dan gister. Erg vriendelijk en ter zake kundig!
Maar goed ook dat we gegaan zijn want Rover is zwaar onderkoeld en heeft flink vocht in de longen. Hij heeft spuitjes gekregen met: antibiotica, pijnstilling en darmstimulerend middel. Dat werkt allemaal 24 uur. Intussen moet ik hem goed warm houden en om de 2 a 3 uur dwangvoeren.
De dierenarts was ook erg bezorgd, het kan zijn dat hij er niet doorheen komt.

Alles wordt gefaxt naar mijn eigen dierenarts, die zien dat morgenvroeg dan meteen. Maar eerst eens deze dag en nacht goed door zien te komen.

Hopen, duimen en bidden, meer kunnen we nu niet doen.

Een uur geleden is Rover overleden.

Weer thuis!

2011-04-23T17:23:00.001+02:00

We zijn er weer!
De operatie is goed gegaan. Ik heb het wel zwaar gehad, een week-end veel pijn en op emtioneel vlak was het ook heftig. Ik heb veel geleerd en ben mezelf weer flink tegengekomen.
Juist doordat ik helemaal open stond, kwetsbaar was en me naakt voelde, gebeurde er veel met me ook hele mooie dingen!
Later wil ik daar wat dieper op ingaan.

De diertjes zijn ook weer thuis en het gaat goed met alle liefjes hier.
De dierenarts kwam ze gistermiddag brengen, ik kreeg ook nog een chocolade konijntje van ze en ze wilden helemaal niks hebben voor de 14-daagse logeerpartij! Ze deden het graag voor mij werd gezegd. Ik wil ze graag nog mijn grote dankbaarheid tonen, hoe ik dat ga doen, weet ik nog niet.

De vaste oppas is een week-end weg en omdat ik zelf nog niet helemaal voor de dieren kan zorgen heb ik neef M. en zijn vriendin A. gevraagd om te komen helpen. Dat hebben ze al vaker aangeboden dus maak ik nu eens graag gebruik van dat aanbod.
A. kwam vanmorgen en ik heb uitgelegd wat de bedoeling was. Ze heeft zelf ook 2 konijntjes en vindt dieren leuk. Morgen komt ze weer.

Ik heb veel kaartjes gehad, telefoon, sms en bezoek, allemaal lief, ontroerend en steunend.
Dat heeft me goed gedaan.
Wat zijn er toch veel lieve mensen op de wereld.
Bedankt allemaal!

Ik ben er nog lang niet, want nu begint het wennen thuis en het rustigaan revalideren, maar ik heb de tijd en ben blij dat dit weer "achter de rug is!"

Logeren

2011-04-08T22:37:00.000+02:00

Zondag 10 april word ik opgenomen voor een rugoperatie op maandag 11 april. Deze operatie is al 2 keer uitgesteld vanwege mijn val afgelopen december.

Gelukkig heb ik weer een fijne oppas voor de dieren, maar zij kan niet voor zieke dieren zorgen of medicijnen toedienen.

Omdat Rover 2x per dag verzorgd moet worden -neusje uitspuiten, neusdruppels geven, oogje schoonmaken en nu ook nog zijn oortjes druppelen- is hij samen met zijn vriendje Romeo vanmiddag opgehaald door Ilse één van onze dierenartsen om daar te logeren tijdens mijn ziekenhuisopname.
Ook Pip is daar logeren, omdat hij nog steeds niet in orde is.

Het was een hele volksverhuizing: 2 kooien, bodembedekking, hooi, eten, groenten, huisjes, medicijnen en natuurlijk de 3 mannetjes.
Ik mis ze wel heel erg nu ook al is er nog genoeg ander gespuis in huis.
Maar goed, dit is het beste voor nu. Ze worden prima verzorgd en ik vind het ontzettend fijn dat de dierenartsen dit voor mij willen doen!

Ik weet niet hoe lang de opname gaat duren, ik denk ongeveer een week of langer. Er is wel internet, maar ik kan niet goed op mijn blog schrijven, tenminste vorige keer ging dat moeilijk.
Ik kan wel mailen en misschien op andere manieren via internet contact houden, anders zeg ik voor nu aan al mijn trouwe lezers: tot gauw!!!

Pip

2011-04-05T18:12:00.000+02:00

Vorige week viel me op dat Pip zijn worteltjes niet meer wilde eten en brokjes at hij niet of nauwelijks.

Ook verloor hij een beetje gewicht. Ik kreeg een vermoeden dat er misschien iets met zijn kiezen niet in orde was.
De tanden en kiezen van een cavia groeien altijd door dus daarom is de afslijting ervan erg belangrijk. Het kan zijn dat er scheefgroei is of een afwijking in de kaak, ook kunnen er haakjes groeien op de kiezen. Die gaan dan in de tong en/of tandvlees duwen wat natuurljk pijn gaat doen waardoor de cavia niet meer goed eet of zelfs helemaal ophoudt met eten.

Wij dus maar weer naar de dierenarts. Het was wat moeilijk te zien, maar Ilse dacht toch ook dat er wel wat haakjes op de kiezen zouden zitten.
Dus zondagmiddag hebben we Pip gebracht, hij zou dan maandagochtend vroeg geholpen worden. Dit moet onder narcose.

Uiteindelijk is Pip zondagmiddag al onder narcose gegaan en Ilse belde me op met de mededeling dat ze niks hadden gedaan, omdat er niks te doen was. Pip heeft wel licht scheefstaande onderkiezen maar die geven geen problemen en geen haakjes of andere dingen te zien! Neeeeeee hoe kan dat nu weer???

Pip bleef nog een nachtje ter observatie bij de dierenarts en maandag vroeg in de middag was de man weer thuis, hij had wel wat witlof en hooi op.

Thuis dook hij onder een berg hooi en is daar uren blijven zitten. Hij was natuurlijk nog onder de indruk van alles.
Later heeft hij nog wel wat groente op, maar niet veel, brokjes eet hij niet en hooi volgens mij ook niet.
En hij is niet in zijn hum.
We hadden afgesproken dat ik hem pijnstilling zou geven om te kijken of hij dan beter zou eten. Zo ja: dan heeft hij ergens pijn.
Maar goed er is dus nu nog niks veranderd.
Net nog even contact gehad met de dierenarts, ik ga weer stoppen met de pijnstilling, omdat er niks veranderd. Morgen gaan we naar het konijnenspreekuur voor de entingen van Kees en Emy, dan hebben we het er nog over.

Pip heeft vandaag 2 stukjes komkommer op, een half blaadje andijvie en een piepklein stukje witlof. Dat is veel te weinig. Een cavia moet de hele dag eten of liever gezegd: vreten!
Ik maak me echt zorgen om hem, het kan nog zijn dat hij van de narcose moet herstellen, maar ik denk dat er echt iets met hem aan de hand is.

Glashangen

2011-03-30T17:45:00.000+02:00

Als ik naar de keuken ga om groenten te pakken voor alle schatjes, is het hier een drukte van belang. De cavia's maken dan veel herrie. Of ik maar op wil schieten met het lekkers.
Sommigen zijn een meester in het zogenaamde (plexi)glashangen.

Jop maakt zich zo lang mogelijk

Er zit nóg een stukje rek in

Billy en Sjimmie doen het gezellig samen

Metamorfose van Pip

2011-03-27T19:11:00.002+02:00

Onze Pip mocht vandaag meedoen met de grote metamorfose.
Zijn nageltjes zijn geknipt en de schaar ging ook in zijn haardos. Hij wordt ook wel de wandelende pantoffel genoemd.
Het is niet helemaal geworden zoals ik wilde, Pip was niet erg gecharmeerd van het hele gebeuren en bleef niet stil zitten.
In ieder geval is hij klaar voor de lente!

Pip vóór de metamorfose

De voorkant met zijn sippe bekkie

Pip ná de metamorfose

Zijn lekkere koppie

Zomertijd

2011-03-26T12:04:00.000+01:00

Vannacht gaat de zomertijd in.

we zetten de klok een uur vooruit.

Geef de aarde door en doe mee met Earth Hour

2011-03-25T19:49:00.002+01:00

Wat is Earth Hour?

Op 26 maart vanaf 20.30 uur doen miljoenen mensen en organisaties het licht uit tijdens Earth Hour, een wereldwijde actie van het Wereld Natuur Fonds. Daarmee geven we samen het signaal af dat we de aarde willen doorgeven.

Doe jij mee? Ik wel!
Klik hier om er meer over te lezen.

Dag lieve Jodie

2011-03-21T18:14:00.001+01:00

Gisteravond is Jodie overgegaan naar de regenboogbrug.
Al een aantal maanden zat ze in haar laatste levenfase. Sinds vorige week ging het ineens hard achteruit.
Ze ging moeilijker lopen en eten, praatte niet meer tegen me, ze had de kracht er niet meer voor.
Met de laatste wens van Jodie in gedachten, gingen we het week-end in.

Vrijdag zakte ze door haar pootjes, ik hielp haar op en af bank en stoel. Ze plaste naast de bak en heel belangrijk: ze wilde niks meer eten en drinken, ze ging duidelijk haar laatste levenstukje in om te sterven.
Zaterdag lag ze alleen nog op mijn stoel, als ze zich om wilde draaien hielp ik haar en ze gaf een paar keer aan dat ze op de bank wilde liggen.
Het was een mooie avond met volle maan.
's Nachts heb ik haar meegenomen naar bed, dat deed ik nooit, maar nu voelde dat als het juiste om te doen.

Zondagochtend de laatste dag

Zondagochtend heb ik samen met haar in bed herinneringen opgehaald aan andere tijden. Ik heb veel gehuild en het voelde goed.
Jodie zakte steeds verder weg. Ik heb haar op de bank neergelegd en daar is ze gebleven tot de avond viel en ze rond 11 uur haar laatste adem uitblies. Precies zoals zij het wilde.

Genieten van de zon

Jodie was ruim een jaar toen ik haar in het asiel zag en zij mij. Ze kwam naar me toe, was ziek en ik heb haar meegenomen. Het duurde een aantal weken voor ze echt thuis was en het vertrouwen kwam langzaam. Ik weet niet wat ze in haar eerste levensjaar meegemaakt heeft.

Jodie is nooit een echte held geweest. Ze keek eerst de kat uit de boom en soms kon ze me tot waanzin drijven met haar gezeur om eten. Ze heeft jaren op dieet gestaan omdat ze te dik was.

Ze mankeerde iets, maar we zijn er nooit achter gekomen wat het was en daarom had ze prednison. Daar heeft ze nog jaren goed op geleefd. Vorig jaar kreeg ze ook een te hardwerkende schildklier. Dat hebben we niet meer behandeld.

Ik heb ook vaak moeten lachen om haar fratsen als ze als een gek door het huis rende, met muizen speelde, de plant sloopte, (haar plant) aandacht wilde en heerlijk genietend samen tv kijken, lekker kroelen en aaien en knuffelen.

Jodie was mijn levensgezellin. We deelden alles samen; verdriet, woede, frustratie, angst, vreudge, blijdschap. Zonder oordeel gewoon jezelf mogen zijn. Weten dat het goed is.

Ik ben ontzettend blij dat ik dit proces met haar op deze bijzonder mooie manier heb mogen en kunnen meemaken. Dat is prima geregeld door het universum, want afgelopen 11 maart stond er een operatie gepland voor mij die niet doorging. Dat heeft zo moeten zijn want zo kon ik er deze laatste weken helemaal zijn voor en met Jodie. Ze is 15 en half jaar en 10 dagen oud geworden.

Ik mis haar vreselijk en voor mijn gevoel ga ik een nieuwe fase in mijn leven in.

Een fase zonder Jodie om me heen, maar altijd in mijn hart en mijn ziel, voor altijd verbonden.

Dag lieve Jodie, bedankt voor al die mooie jaren samen.

Bij de dierenarts

2011-03-16T19:59:00.002+01:00

Vanmiddag op controle met Sjors. Zijn wond ziet er goed uit gelukkig, nog even 2 dagen zalf smeren. Hij is nog wel wat afgevallen, niet erg zorgelijk, maar toch in de gaten houden.

Sjimmie had een klein wondje op zijn achterpoot en dat behandelde ik met dezelfde wondzalf die ik voor Sjors gekregen had: goed spul!

Sjimmie (foto gemaakt door Bianca)

Maar ik zag gisteravond dat zijn piemeltje er raar uitzag, rimpelig, rood, vies, anders dan voorheen.
Daarom mocht Sjimmie mee naar Rutger.

Inderdaad een wat rood en opgezette piemel....het was ook nogal vies. Rutger vroeg of Sjimmie vaak opgewonden is, maar dat is niet zo. Af en toe wel, maar zeker niet iedere dag. Doordat het piemeltje niet goed ingetrokken wordt sleept het over de grond, waardoor er ook nog eens zaagsel enzo in gaat zitten.
Ik had wel eens gelezen dat caviamannen daar last van kunnen hebben.
Even goed in de gaten houden en als het erger wordt en verder gaat ontsteken, gaan ze het een keer helemaal goed reinigen, want dat gaat dan erg pijn doen natuurlijk.

Ook is Sjimmie toch wat te zwaar wat ik al dacht.
Dus hij krijgt nu om de dag brokjes en niet meer iedere dag.
In principe kan een cavia niet op dieet, want net als konijnen moeten ze de hele dag eten. Dus nu staat hij op hooi, water en groente.

Billy (foto gemaakt door Bianca)

Billy was ook mee als huisgenoot van Sjimmie.

Rutger heeft hem meteen ook even bekeken en gevoeld aan zijn buik of het gezwel bij zijn nier er nog zit: ja dus.

Billy eet nog wel goed op het moment, het gaat al een tijdje heel goed, maar hij begint wel weer af te vallen.

Omdat Sjimmie nu op brokjesdieeet staat en Billy niet, neem ik Billy af en toe apart dan kan hij brokjes eten.

Ik wil ze niet uit elkaar halen, want het is een erg leuk stel samen.

Rutger had ook al telefoon gehad van Utrecht, over het onderzoek op Teddie met de eerste uitslagen.
Er was inderdaad artrose te zien bij zijn knietjes. Ook bij de overgang van de ribben naar het kraakbeen wat onregelmatigheden.
Dus een bevestiging van wat we op de foto's hebben gezien. Of dit een oorzaak is van te weinig vitamine C is (nog) niet duidelijk.
Verder waren zijn nieren te bleek en de massa te dik, wat duidt op een slechte doorbloeding.
Dit gaan ze nu verder onderzoeken, dat duurt een paar weken.
Bij zijn gebit was een hele kleine afwijking te zien.

Kortom: het mannetje mankeerde dus veel meer dan we al dachten! Ik ben nu nog extra blij dat ik hem de rust gegeven heb.

Dag Teddie

2011-03-14T15:51:00.000+01:00

De laatse dag samen

Vanmorgen heb ik Teddie uit zijn lijden verlost. Om 9.40 hadden we de afspraak bij de dierenarts, vrijdagmiddag besloot ik dat het zo goed is geweest. Vriendin S. was meegegaan ter ondersteuning.
Tedje was eraan toe en ik nu ook.
Eerst kreeg hij een slaapmiddeltje en binnen een minuut lag hij heerlijk ontspannen en eindelijk zonder pijn te slapen in mijn armen.
Omdat ik besloten had dat Teddie nog wat goeds kan betekenen voor de wetenschap probeerde Ilse hem de laatste spuit in een ader te geven, wat niet meevalt bij een cavia.
Uiteindelijk is dat gelukt in een pootje. Na een paar keer luisteren stond zijn hartje stil.

Teddie is vorig jaar juni samen met Pip als stel uit de opvang hier komen wonen. Hij was toen ongeveer 8 maanden en woog 1150 gram. Hij had een nogal apart kapsel, wat ik meteen bijgeknipt heb.

Na de knipbeurt

Voor de knipbeurt

Omdat Pip en Teddie steeds aan het vechten waren heb ik ze uit elkaar gehaald. Er kwam een nieuw klein vriendje voor Teddie: Jop. Ook dat was niet gezellig en zodoende woonde Teddie alleen. Ik denk dat hij toen al pijn had en daardoor het liefste alleen woonde.

Teddie was een lieve cavia. Alle soorten groente vond hij lekker. Hij begon vaak te roepen en kreeg dan antwoord van de andere cavia's waardoor het hier een waar fluitconcert werd. De kleine man viel steeds verder af en had, ondanks pijnstillers, veel pijn. Het vermoeden was dat hij flinke gewrichtspijn had.

Teddie op zijn kruikje

De laatste tijd kreeg hij altijd een warm kruikje waar hij graag op ging liggen. Hij woog nog maar 630 gram.
Het is nu stil en anders in huis, de energie van Teddie is er niet meer.

Dag lieve Teddie, je hebt een kort en heftig leven gehad.
Dank je wel voor de mooie tijd samen. Het is goed zo, je hebt geen pijn meer, rust maar fijn op de regenboogbrug.

Teddie is 1 jaar en 5 maanden geworden

Jodie

2011-03-12T11:46:00.003+01:00

Foto gemaakt door Bianca

Jodie is al een tijdje in haar laatste levenfase.
Mijn lieve maatje is nu 15 en half jaar oud.
Ze eet al maanden haar dieetvoer niet meer en ik geef haar wat ze lust.
Gekookte kipfilet, tonijn, tartaar, gehakt, zakjes van dit of dat merk met allerlei smaakjes.
Het is steeds een verrassing wat de oude dame nog wil.
Ik ben blij als ze maar iets eet.
Kattenmelk vind ze nu ook lekker.
Al met al krijgt ze natuurlijk al maanden lang niet alles binnen wat zou moeten en mede door haar schildklier aandoening is ze nu echt vel over bot.
Ze staat niet meer zo stevig op de pootjes, krijgt meer moeite met springen op de bank en stoelen. Ik heb er nu een extra opstapje voor staan.
Ze loopt trager en wat me gister opviel: ze praat bijna niet meer.
Normaal hadden we hele gsprekken met elkaar.

Ze wil ook niet echt geaaid meer worden, gister moest ik haar uit mijn stoel tillen, omdat ze niet aan de kant wilde en ik moest daar zitten om de zieke diertjes te verzorgen. Ze voelt zo teer en broos!

Ze drinkt graag water uit mijn glas.
Een keer was ik haar kwijt en lag ze in de badkamer op de koude tegels....en zo zijn er meer dingen die ze nooit deed. Ik laat haar zoveel mogelijk doen wat ze zelf wil.
Al met lijkt het erop dat we de allerallerlaatste fase in zijn gegaan.
Natuurlijk hoop ik dat ze op haar manier kan overgaan naar de regenboogbrug, mocht dat niet zo zijn dan komt de dierenarts hier thuis om haar in te laten slapen.
Jodie heeft zelf aangegeven dat ze dat het liefste wil. In het gesprek met Jodie in november, wat ik nu zelf weer gelezen heb met tranen in de ogen, kun je dat lezen.
Wat er ook gebeurd, Jodie blijft lekker thuis.
Ik had nooit gedacht dat ze nog zolang bij me zou zijn, en beschouw het als een wonder en een bijzondere tijd.

slapen slapen slapen

Afscheid nemen

2011-03-09T20:04:00.002+01:00

Afscheid nemen begint al als je geboren wordt en gaat je hele leven door.
Soms lijkt het of je er niet mee bezig bent en soms is het erg duidelijk.
Afscheid nemen van je jeugd.
Afscheid nemen van die geweldige trui die je jaren gedragen hebt.
Afscheid nemen van een dierbaar persoon in je leven.
Afscheid nemen van dingen die je niet meer kan doen.

Op dit moment is afscheid een echt thema in mijn leven.
Het gaat dan vooral om afscheid nemen van dierbaren. Mijn vader die steeds ziek is en al op aardige leeftijd en een aantal van mijn diertjes.

Jodie is erg afgevallen

Jodie mijn maatje is al een tijd in haar laatste levensfase en de tijd dat ze niet meer bij me zal zijn komt steeds dichterbij. Al die tijd, ik heb het er al eerder over gehad, is mij zeer dierbaar en beleef ik intens. Ik vind het heel bijzonder en prijs me gelukkig dat ik op deze manier afscheid kan nemen van haar.

Teddie 1 van mijn caviamannetjes heeft geen rooskleurige toekomst. Hij heeft pijn ondanks pijnstillers en blijft afvallen. Hij eet slecht en ik moet me nu echt gaan afvragen of ik hem nog langer bij me mag houden.
Vriendin S. vroeg gister aan me of ik niet mijn eigen grenzen aan het verleggen ben. Wanneer is de tijd daar om hem te laten gaan? Grijp ik niet te vroeg in? Of te laat? Heeft Tedje het nog fijn?
Ik ben er erg mee bezig en het is voor het eerst van mijn leven dat ik deze beslissing moet gaan nemen.
Ik roep altijd dat ik het beste wil voor mijn dieren en daar hoort natuurlijk ook bij: laten gaan.
Maar ik vind het vele malen moeilijker dan ik had kunnen bedenken.

Gisteravond nadat Teddie zijn pijstiling had gehad bleef ik hem nog zachtjes knuffelen, voorzichtig want hij is nogal broos. Ik moest enorm huilen. Het leek wel of hij wist hoe moeilijk ik het had, hij duwde zijn koppie tegen mijn wang en gaf me caviakusjes....toen moest ik nog harder huilen natuurlijk.

Niet erg, ik ben er wel uit.

Teddie verdient een plekje zonder pijn op de regenboogbrug.

Niet over lange tijd maar zeer binnenkort.

Een tijdje geleden heb ik eens geïnformeerd of het mogelijk is om overleden dieren ter beschikking te stellen aan de wetenschap.
Op dit moment loopt er een 3-jarig onderzoek voor knaagdieren in Utrecht. Hier kun je er meer over lezen.
Ik vind dit een goed intiatief en denk dat ik Teddie laat meedoen. Ik hoop zo mijn eigen bescheiden steentje bij te dragen aan een beter inzicht in ziektes en het inwendige van cavia's zodat in de toekomst artsen beter een diagnose kunnen stellen. Van cavia's is nog maar weinig bekend.

Vanmiddag zijn we nog bij Ilse de dierenarts geweest, want Sjors had zelf al zijn hechtingen verwijderd. Hij heeft nu een nietje in zijn buik en ik heb hem streng toegeproken dat hij eraf moet blijven. Als hij die eruit werkt moet hij weer onder narcose om opnieuw te hechten en dat is niet wenselijk.

Ik heb met Ilse overleg over Teddie gehad. Er moet een formulier ingevuld en Teddie moet gebracht worden naar Utrecht. Op advies van de Universiteit Utrecht heb ik ophaaldienst Miedema gebeld en de kosten vallen erg mee.
Zover de technische kant.

Ik zei tegen Ilse dat ik het een lastige beslissing vind met Teddie, wanneer ga ik te snel? Volgens haar is in dit geval te snel niet van toepassing, omdat hij uitbehandeld is. Dus het is nu aan mij wanneer ik de stap zet. Intussen ben ik bezig afscheid aan het nemen van hem.
Het afscheid van ons aardse samenzijn.

In bad in bad

2011-03-08T19:24:00.001+01:00

Gisteren zijn we weer naar de dierenarts geweest met Sjors omdat ik niet zeker was of de wond er goed uitzag. Ook vind ik dat hij nog niet helemaal zijn oude zelf is. Ilse de dierenarts, vond de wond er goed uitzien. Geen reden tot ongerustheid gelukkig. We mogen de pijnstilling halveren en 1x per dag bijvoeren, omdat hij nog niet helemaal goed zelf eet. En natuurlijk alles in de gaten houden.

Pluk en Max

Ook Max en Pluk waren mee. Max valt de laatste tijd steeds af, heel langzaam, maar toch wat zorgelijk vond ook Ilse. Vorig jaar woog hij nog ruim 1000 gram, nu nog 830. Hij heeft weer luisjes. Dat gaan we behandelen met luis-weg druppels. Pluk werd ook nagekeken, maar daar was geen kruipend spul te zien. Toch meebehandelen voor de zekerheid.

Waardoor Max dan afvalt is niet duidelijk, want die luisjes op zich zijn niet de oorzaak. Wel kan het zijn dat Max veel jeuk heeft en daardoor stress. Maar hij heeft geen krabwondjes, dus we denken niet dat hij er echt last van heeft. Eerst maar dit behandelen dan kijken we daarna weer hoe het gaat.

Gisteravond met de medicijnronde zag ik bij Rover ook luisjes en dus kregen hij en Romeo ook de behandeling. Omdat Rover er nogal vies uitzag heb ik de kleine man vamnmiddag in bad gedaan. Jodie heeft de wasbak in gebruik, dus mocht Rovertje in de gootsteen badderen. Ik heb hem met luis-weg shampoo gewassen en hoop dat we dan meteen van die vervelende onderkruipseltjes af zijn!

Ik wil eruit!

Is hier de uitgang?

Even goed uitschudden

Weer droog, dat is beter!

Zie ik er niet mooi en fris uit?

Sjors

2011-03-04T19:16:00.001+01:00

De operatie van Sjors is goed verlopen. Ze hebben vrij goed alles weg kunnen halen, het zat wel diep in zijn buik, maar het lijkt erop dat er geen organen meedoen, dus dat is gunstig.
Na de operatie belde Rutger meteen op, Sjors was nog onder zeil. Anderhalf uur later belde de assistente, hij was al wat bij en onder de warmtelamp vandaan, maar mocht nog niet naar huis. Weer een paar uur later werd ik gebeld dat Sjors nog niet goed op gang was, maar hij mocht toch naar huis, omdat ik hem zelf kan bijvoeren. Vriendin J. stond meteen klaar om mee te gaan en mijn mannetje op te halen.
Hij was nog heel zielig en wankel.
Hij heeft inwendige en wat uitwendige hechtingen. Daarom legde ik een zachte handdoek in zijn appartement maar daar moest Sjors niks van hebben.
's Avonds had hij alleen een klein hapje andijvie op, dus ben ik hem gaan bijvoeren met recovery. De darmen moeten weer op gang komen en dat mag niet te lang duren.

Ook 's nachts nog een keer controle en bijgevoerd.

Gisteren zag ik een beetje bloed bij de wond, maar dat is inmiddels over en het ziet er goed uit.

Sjors eet wel zelf, maar nog niet voldoende. Zijn darmen zijn op gang, de keutels die komen zien er goed uit, maar af en toe geef ik hem nog wat extra recovery. Daar zit alles in wat hij nodig heeft en ik hoop dat hij daardoor aansterkt.
Ik vind hem nog niet de oude, hij bibbert, eet te weinig en is een beetje zielig nog. Hij is ook 100 gram afgevallen. Dat kan hij wel missen trouwens, want hij woog 1550 gram, dat is behoorlijk voor een cavia. Hij krijgt 2x per dag maximale dosis pijnstilling carprofen. Het is natuurlijk heel wat en best zwaar voor zo'n dier. Als het maandag niet echt beter is geworden ga ik maar eens bellen.

Fijn week-end!

Mijn vader en meer

2011-03-01T20:27:00.000+01:00

Mijn vader ligt nog steeds in het ziekenhuis. Afgelopen week-end is hij van de antibiotica afgegaan en er werd gesproken om vandaag naar huis te gaan.

Thuis alles geregeld, extra zorg, exra hulpmiddelen.

Het ging redelijk met hem, waarschijnlijk heeft hij een fikse longontsteking gehad. Hij heeft ook reuma en sinds kort weten we dus non hodgkin. Een paar maanden geleden toch nog een nier verwijderd. Dus al met al wel heel veel voor een man van 83 en een lage weerstand. Hij is ook steeds dood en doodmoe.

Mijn zus belde me dat het weer niet goed gaat met hem, hij kreeg vandaag weer hoge koorts en mijn vader voelt zich echt ziek.

Nu is het weer afwachten hoe het verder gaat.

Vandaag is Sjors geopereerd, er is weer een gezwel weggehaald. De operatie is goed gegaan en hij is er op zich goed doorheen gekomen.

Hij is vanmiddag thuis gekomen maar nog niet de oude en hij heeft zelf nog niet gegeten. Dus heb ik hem net wat dwangvoer gegeven, want een cavia kan niet te lang zonder eten. Dan gaan de darmen stil liggen met alle ellende van dien. Hij heeft daar braaf wat van gegeten, dat doen we straks nog een paar keer.
Hopelijk gaat hij dan snel zelf weer wat eten.

Ik probeer in het hier en nu te leven, wat ik best moeilijk vind.
Sinds kort krijg ik via mail de de dagelijkse gedachte toegestuurd. Je kunt daar ook dagelijks een inspiratiekaart trekken. De dagelijkse gedachte is bovenaan rechts van mijn blog lezen.

In gesprek met Rover en Teddie

2011-02-28T17:33:00.003+01:00

Vandaag was het dan zover: ik had Piek Stor weer eens gevraagd te tolken tussen Rover en Teddie en mij.

Rover

Rover leek niet zo happig op contact in eerste instantie.
Iets met de oren, is hij misschien een beetje doof? En welke kant hangt zijn koppie op vroeg Piek? Ik zei links en zij zag rechts. Het is ook maar net hoe je het bekijkt denk ik.
Rover liet steeds een heel groot hoofd zien met een klein lijfje eraan, het hoofd is zwaar en daar gaat alle aandacht naar toe. Het is een beperking en daar moet ik het gewoon mee doen liet Rover weten.

Hij maakt geen ongelukkige indruk. En geeft ook niet aan dat hij pijn heeft.
Sterker nog: Piek moest om hem lachen Rover manifesteert zich als een komische cavia. Zo ken ik hem ook, het is een vrolijk mannetje.

Ik vroeg waarom hij steeds ging klappertanden als hij na de behandeling weer terug ging in zijn appartement. Dan moet hij even zijn eigen cavia ruimte weer zoeken, de boel afschermen, zoals een hond zich uitschudt.
Ik vroeg of ik wel door moest gaan met 2x per dag zijn neusje druppelen en uitspuiten: daar heb ik personeel voor liet rover weten, ik kan dat zelf niet.
Handig en het is wel nodig anders gaat zijn neusje weer dichtzitten.

Hij wil graag bij Romeo blijven ook al kibbelen ze wat af en toe.
Piek zei dat Rover een speelse sfeer om zich heen heeft, twinkelend.
En zo ken ik onze Rover ook precies!

Teddie.

Mijn eerste vraag was natuurlijk of hij pijn heeft. Teddie liet pijltjes zien die naar buiten komen.
Hij was erg terughoudend met het contact, voorzichtig, aanraken is voor hem een heel punt.
Mijn handen ervaart hij als zacht en zorgvuldig. Hij voelt de intentie van goedheid en genezing vanuit mij. Ik heb geen genezende handen, tenminste niet dat ik weet, niet speciaal, maar ik denk als de intentie er echt is dat gevoeld kan worden. Teddie voelt dat blijkbaar!

Hij gaf aan dat de hele situatie te doen is. Maar er moet niks geks bijkomen. Hij is kwetsbaar, in wankel evenwicht. Hij heeft liefde en aandacht nodig en kan dat ook goed ontvangen.

Toen ik vroeg naar zijn eetgedrag liet hij zien dat ook eten moeizaam gaat, hij heeft geen last van de tanden, maar hij heeft niks over.
Hij liet zien dat in een gezond lijf eten bruist en alles kan gebruikt worden en omgezet in de nodige dingen, bij hem is dat dus niet zo.
Ook vroeg ik nog waarom hij vaak begint te roepen, het is een soort compensatie van wat zijn lijf niet kan.
Geen roepen om aandacht of van ongenoegen.

Ik gaf Teddie het laatste woord en Piek kreeg dankbaarheid door. Dat moest ze vooral meteen zeggen tegen mij. Ook dat ik niet moet treuren als hij er niet meer is en me vooral niet schuldig hoef te voelen.
Teddie heeft alle vertrouwen in mij en daarom mag ik hem oppakken met zijn broze lijfje, het is bijna een eer.

Het verhaal van Teddie doet me een beetje aan mezelf denken.
Ik ben erg dankbaar dat ik via Piek even heb kunnen communiceren met mijn lieve schatjes. Het bevestigt weer dat ik het goed aanvoel en op mijn eigen manier wel weet allemaal.
Dit is voor mij een prachtig mooie aanvulling en het maakt het hele plaatje compleet.

Tranen met tuiten met Simon's cat

2011-02-26T11:10:00.002+01:00

Het is allang Kerst geweest, maar ik vind dit zo grappig, dat ik dat met jullie wil delen. Ik heb tranen met tuiten gelachen!
Oja vooral ook het geluid aanzetten!

Een cavia (of 2) in een hooiberg zoeken

2011-02-24T19:55:00.000+01:00

Sjimmie en Billy liggen ergens tussen het hooi lekker te maffen

Verzorgingshuis Hanneke

2011-02-18T17:46:00.003+01:00

Vannacht is mijn vader weer opgenomen in het ziekenhuis met hoge koorts, waarschijnlijk longontsteking, maar dat is niet zeker. Gelukkig gaat het al wat beter met een infuus antibitiotica en paracetamol. Later horen we van een oncoloog nog hoe en wat verder.
Dat was weer even schrikken. Het week-end is hij in ieder geval nog daar.

Gister nog gauw even naar de dierenarts met Kees en Emy omdat ik zag dat de keutels piepklein werden. Kees heeft snel last heeft van verstoppingen dus wilde ik het meteen na laten kijken. Er was wel wat te voelen, niet heel erg, maar vorig jaar zijn we maanden aan het sukkelen geweest en zover wil ik het nu niet laten komen. Hij krijgt nu weer even ciseral (om te darmen te stimuleren). Emy lijkt wel in orde.

Dan nog meer zorgen om Teddie, die eet steeds slechter en heeft plakpoep. Ik heb de huisdierendokter gebeld of het van de alternatieve medicijnen kan komen, maar dat was niet zo. Ook zou het nu al moeten helpen, wat ook niet zo is. Teddie krijgt de pillen gewoon wel verder, is toch wel goed voor de gewrichten en hij vindt het lekker.
Daarna overleg met Rutger, de dierenarts. Even geen groenten voor Tedje en omdat hij steeds minder eet, toch maar bijvoeren. Hopelijk komt hij er dan weer bovenop. Ik heb het vermoeden dat hij misschien nog meer onder de leden heeft, Rutger wist het ook niet echt. Ook heeft hij nog niks van zijn collega dierenartsen gehoord. Maandag weer overleg.

Roeping

2011-02-16T19:58:00.001+01:00

Vaak hoor ik van mensen dat ze het zo vervelend voor me vinden dat er een aantal dieren hier ziek zijn en dat er altijd wel iets met 1 of meerdere dieren is.
Natuurlijk vind ik het fijn als ze gezond zijn, maar zo werkt het in het leven nu eenmaal niet.
Ik heb het al eens eerder genoemd: ik vind het heerlijk om voor de zieke lieverdjes te zorgen, proberen om ze een leuk, fijn, zo goed mogelijk diervriendelijk leven te geven. Vandaar dat de meesten ook uit de opvang komen, gedumpt, niet goed verzorgd, verwaarloost. Het is mijn passie, mijn "ding".

Iets wat vanuit mijn diepste ik komt;
Iets wat niemand mij oplegt;
Iets wat niet moet;
Iets wat ik met hart en ziel doe;
Iets waar ik mijn zorg aan kan en wil besteden;
Iets waar ik mijn liefde aan kan geven;
Iets waar ik van kan genieten, van al die mooie lieve dierbare wezens om me heen.

Nu ik dit zo schrijf, besef ik dat ik ontzettend dankbaar ben dat ik dit kan doen.

Soms heb ik daar wat hulp bij nodig die mensen me graag geven. Dat is ontzettend kostbaar voor mij, omdat ik op die manier kan blijven doen wat ik zo ontzettend graag doe.

Noem het roeping.
Ik vond onderstaand stukje op internet en verwijs voor een iets uitgebreidere omschrijving naar deze site.

Je 'Roeping' is niets anders dan een leven waardoor je het diepste van jezelf ontplooit en zo bijdraagt tot een rechtvaardigere en meer liefdevolle, menselijkere, wereld. Zo leven is een boeiend avontuur.

Wekelijks bezoek aan de dierenarts

2011-02-14T16:07:00.001+01:00

Gistermiddag toen Sjors aan de beurt was voor een knuffelbeurt, vond ik zijn buik er een beetje raar uitzien. Ik controleer hem altijd extra op bulten, omdat hij vorig jaar bij zijn ene tepel een flinke bult had. Die hebben we toen weggehaald. Hier kun je daar meer over lezen.
Nu meende ik bij zijn andere tepel een verdikking te voelen. Dus maar weer naar Rutger voor ons, inmiddels wekelijks, dierenarts bezoek.

Rutger vond zijn buik ook wat dikkig, maar wel soepel. En ja inderdaad een verdikking bij zijn tepel.

Ja wat nu?

Sjors is nu 3 en half jaar dus in de bloei van zijn leven.

Als we het gaan weghalen is dat nog wel de moeite, en nu is hij nog in goede conditie.
Het kan zijn dat er tijdens een operatie dingen gezien worden die niet goed zijn, maar ja dat is dan zo. Of dat het na korte tijd weer terug komt, dan weten we dat ook.
Die kans was er vorig jaar ook, maar we zijn alweer een jaar verder.
Ik denk dat ik het wel wil laten doen, we moeten alleen nog even overleggen of het dan al snel gaat gebeuren of dat we beter nog wat kunnen wachten.

Sjors

Sjors is de stoerste cavia hier in huis, tenminste, dat wil hij ons laten geloven. Toen Rutger hem onderzocht kroop hij zo dicht mogelijk bij mij en zat helemaal te trillen en was de stoere man even niet zo stoer, logisch het is nogal wat voor zo'n dier.

Ik heb ook nog gevraagd of er al sectie was gedaan op Tommie, want daar had ik niks meer van gehoord. Ja dus: er was duidelijk te zien dat de lever vergroot was en een paar cystes erbij, ook de demodex (huidmijt) was overduidelijk. Maar of dat nu de doodsoorzaak was is niet duidelijk geworden. Maar Tommie had dus wel degelijk wat meer onder de leden.

Ook nog een vraag over Billy die dus een gezwel heeft bij zijn nier. Die had vorige week weer flink bloed bij de urine en daarna heb ik het weer niet gezien. Het is onduidelijk hoe dat precies komt, misschien wat stuwing ofzo van de nier? Irritatie? In ieder geval gaat het goed met Billy en blijft hij nu al een tijdje op gewicht.

Billy (deze foto is gemaakt door Bianca)

Liefde is

2011-02-13T19:59:00.000+01:00

je geliefde eerst laten eten

Op de alternatieve toer

2011-02-11T18:21:00.002+01:00

Dit is een knie (achterpoot) van Teddie

Vorige week kreeg ik bericht van de foto's van Teddie, volgens de mensen van de satijncavia site was er weinig aan de botten te zien maar misschien wel iets aan de kiezen en/of tandjes. Ik vond dit nogal raar, omdat die diagnose zo anders is en bovendien heeft Teddie duidelijke pijn. Maandag zijn we weer terug geweest naar Rutger en nog eens de foto's goed bestudeerd. We zijn er het toch over eens dat er duidelijke afwijkingen te zien zijn. De tandjes en kiezen van Teddie goed bekeken en die zien er goed uit.
Nu heeft Rutger toch de foto's nog doorgestuurd naar wat collega dierenartsen en we zijn zeer benieuwd wat die er van vinden.

Dit is Teddie helemaal, zonder koppie, lief he die voorpootjes.

Het koppie met de schouders van Teddie

De foto's zijn denk ik te klein om iets op te zien, maar als je heel goed kijkt zie je aan zijn rechterpootje bij het bot wat uitstulpingen. Ook bij de schouders zijn wat onregelmatigheden te zien, maar erg onduidelijk zo of onmogelijk, maar ik vond het toch interessant om jullie deze foto's te laten zien.

De pijnstilling werkt niet goed bij Teddie en het enige zou dan iets van morfine-achtige aard zijn, wat we geen goed idee vonden. De vraag is of hij daar goed op gaat reageren en als hij daar suf van wordt, heeft hij dan nog een gezellig leven?

Teddie op zijn kruikje

Dus ben ik eens het alternatieve circuit ingedoken. Bij de huisdierendokter werkt men met Chinese kruidenformules die geen bijwerkingen geven wat de reguliere medicijnen vaak wel doen.
Ik heb eerst gebeld met die mensen om advies te vragen.
Voor Teddie heb ik nu Backmotion.

Backmotion is een zeer goed alternatief voor corticosteroïden (b.v. Prednisolon, Cortison, Dexamethason) en pijnstillers zoals Cortafen (bevat ook cortison), Rimadyl, Metacam en Ketafen. Het kent geen bijwerkingen. Hierdoor kan het desnoods langdurig worden gegeven. Geef een hond/ kat nooit Brufen of Paracetamol!

Indicaties: reuma, artrose (botwoekering), vaste pijnlijke rug, heupen, kniedysplasie, heupdysplasie, kruisverlamming, hernia, post traumapijnen, chirurgische ingrepen of botfracturen.

Deze foto van Rover is gemaakt door Bianca

Bij Rover spuit ik elke dag zijn neusje uit en er blijft viezigheid uitkomen, volgens Rutger kan het best zo zijn dat als hij een tumor heeft in zin koppie er ergens anders ontstekingen ontstaan. Hij krijgt steeds neusdruppels en ik heb hem weer ruim een week antibiotica gegeven ook omdat hij zo moeilijk ademt.
Maar het schiet niet op en dus ook voor Rover een alternatief :Colloïdaal zilver.

Colloïdaal zilver vloeistof en zalf wordt ingezet als alternatief antibioticum voor het chemische antibioticum van de reguliere diergeneeskunde. Speciaal bij de bestrijding van bacteriën, virussen, parasieten en schimmels is het zeer effectief gebleken.

Begin 1900 is door de reguliere wetenschap bewezen dat zilver een sterk antibioticum is. Door menig arts werd colloïdaal zilver aangewend tegen bacteriële infecties. Destijds was colloïdaal zilver te duur om te patenteren en tegelijkertijd ontwikkelde de reguliere geneeskunde (farmaceutische industrie) haar eigen antibiotica, waardoor het klinische gebruik van zilver minder onder de aandacht kwam.

Tegenwoordig is geconstateerd dat vele ziekteverwekkende bacteriën, schimmels en virussen een immuniteit hebben opgebouwd tegen de werking van de reguliere antibiotica. Bovendien blijkt dat de meeste reguliere antibiotica ook de nuttige darmbacteriën vernietigen. Hoewel colloïdaal zilver vele schadelijke bacteriën opruimt, blijft de darmflora intact. In de praktijk is gebleken, dat de nuttige bacteriën niet door het zilver worden opgeruimd en de schadelijke echter wel.

Colloïdaal zilver is ook in zalf verkrijgbaar, deze wordt gebruikt bij huidaandoeningen.
Voor het behandelen van een schimmel met zilverzalf, dient de huid lokaal ingemasseerd te worden. De zilverzalf dient minimaal 5 minuten in te trekken. Dit 4-6 keer per dag herhalen, na enkele dagen is resultaat zichtbaar.

Vandaag hebben ik alles binnen gekregen en ik ben zeer benieuwd, het is het proberen waard.
Ook ben ik weer begonnen bij de 2 mannen met de MIR-methode, dat was hier totaal op de achtergrond geraakt.
Omdat ik Rover en Teddie toch minimaal 2x per dag op schoot heb kan ik dit meteen na de medicijnen toepassen. Gisteren ben ik er mee begonnen en terwijl ik daarmee bezig ben worden ze echt heel rustig en ontspannen dus daarvoor alleen is het al fijn!